Αν γεννήθηκες ή εγχειρίστηκες γυναίκα, ξέρεις πολύ καλά,  ότι όλες οι διαδηλώσεις θέλουν την ugh μπότα τους, τη γαλότσα ή το sneaker με αντικραδασμικό πάτο. Για να διαδηλώσεις  χωρίς τραυματισμούς επιπέδου θλάση αστραγάλου- ρήξη κνήμης σε πεζοδρόμια – τσιμεντένια αναστενάρια της Αθήνας. Φαίνεται ότι κανείς δεν θέλει τη διαδηλώτρια  ακτιβίστρια,  γυναίκα με Γ( γαργάλισε το γείσο του παναμά σου με ηδονή) κεφαλαίο. Ξαφνικά, μετά από μία 20αετία που μεταμόρφωσε τις γυναίκες σε μαθητευομένες των cirque de soleil τακουνιών, εκεί που μάθαμε την άλφα (ντόλτσε) βίτα με Laboutin 16ποντα, έρχονται οι ατενίστας με τις υπέροχα αθλητικές casual chic ακτιβίστριες με το all starάκι ή τη μεταμοντέρνα γαλότσα και έμμεσα πλην σαφώς εξοστρακίζει τις κομψεπίκομψες τακουνίστριες στο αντιακτιβιστικό πυρ το εξώτερο.

Αφού λοιπόν το μείζον αίτημα της πόλης είναι οι ποδηλατόδρομοι για τους νεωφώτιστους και πολυλατρεμένους cyclists, προτείνω τους Ειδικούς Υψηλοτακουνόδρομους Βραδείας/ Λάγνας Κυκλοφορίας, και τα τίμια αιτήματά μου ως Προέδρου των Κομψών Αθηναικών Τακουνίστας ( ΚΟΜ.Α.ΤΑΚ.) θα είναι τα εξής:

1)      Στρωμένες με κόκκινο βελούδο/ red carpet  λωρίδες catwalk κυκλοφορίας , που θα ξεκινούν απ΄την είσοδο του σπιτιού της τακουνίστριας και θα  φτάνουν μέχρι την εγγύτερη πιάτσα ταξί/ σωφέρ, ώστε να κάνει τα πρώτα κοσμικά βήματα της εξόδου της με άνεση και βαθύ κόκκινο πέλος , όπως δηλαδή αρμόζει στην ξεκούραστα σοφιστικέ κοσμική περσόνα της

2)      Σε περίπτωση λακούβας, ακαριαία εμφάνιση από χολυγουντιανό υπόνομο, μπουκέτου Παναγιώτη Πετράκη- Θεοχάρη  χορευτών μιούζικαλ βαριετέ, για να σηκώσει την εν κινδύνω τακουνίστρια στα χέρια τους, σε ένα Τζίντζερ Ρότζερς υπερθέαμα με συντριβανέ υδατοπίδακες ολόγυρά τους

( αν η τακουνίστρια είναι rawck rrrrriot girl , τότε μία ομάδα post grung παιδαράδων θα τους επιτρέπει να περπατάνε πάνω στα γυμνά αποτριχωμένα στέρνα τους εν είδη crowd walking)

3)      στις πορείες , ειδικά ΟΙΚ με balenciaga επωμίδες για αναπαυτικό κάθισμα των κοριτσιών στους ώμους τους

4)      συχνές στάσεις για ψεκασμούς με εβιάν και hydratante αγχολυτικά , με συστατικά που εξουδετερώνουν τις ουσίες απ΄τα δακρυγόνα και το στρες της πορείας ( protest high heels stress)

5)      θριαμβικό – ελιτίστικο φινάλε της πορείας των τακουνίστριων στο Φίλιον( κλασσικές / διανοούμενες/ bloggers Καθημερινής/ Guardian/ Tanizaki Moshi Moshi News κλπ), στο Βios/ Κ44/ ΕΔΩ ( μεταχίπστερ, concert friendly), στο Interprid Fox ( neo goth, rawk me Amadeus, post punk κλπ), ώστε οι τακουνίστριες όλων των κατηγοριών να καθίσουν επιτέλους σταυροπόδι στη μπάρα και να απολαύσουν τη μεγαλειώδη θέα των τακουνιών τους

 

 

Και επειδή μας αρέσει το μετα-σπόιλερ ιστορικό αλέρτ για να ξέρετε, κάπου στα μέσα του 16ου αιώνα, όταν η Αικατερίνη των Μεδίκων, την ημέρα του γάμου της με τον Δούκα της Ορλεάνης, για να καλύψει το χαμηλό ύψος της, έκοψε ένα κομμάτι από την ξύλινη σκάλα και το έβαλε ως εξωτερικό πάτο στο παπούτσι της, γεννήθηκε η πρώτη φετιχιστική παραφιλολογία περί τακουνιών. Οι τεχνητοί παραπάνω πόντοι κομψότητας έγιναν σούπιντι hot στους ευρωπαϊκούς βασιλικούς κύκλους, από γυναίκες και άντρες ως ένδειξη υπεροχής και εξουσίας. Ο Λουδοβίκος ο 14ος συγκεκριμένα, κατά τον 17ο και 18ο αιώνα, είχε τέτοια εμμονή με τα τακούνια που, εκτός του ότι τα δικά του παπούτσια είχαν τακούνι 13ων εκατοστών σε σχήμα κλεψύδρας, είχε απαγορέψει από όλους τους κοινούς θνητούς υπηκόους του να φορούν τακούνια, επιβάλλοντας ως τιμωρία “αφήστε το καλύτερα”

θα επανέλθουμε με ιστορίες απ΄την διεκδικιτική κρεβατοκάμαρα των ασεβών 15ποντων πόθων .

Ναι, είμαι εγώ η ΕλεοςΝόρα των Τρικυμισμένων εν Οθόνη Κραγιόν,σας αγαπώ

Το κάτωθι παρανάλωμα Πειραιώς και Ιεράς Οδού, με μία στάση στην Ιάσονος για φωτογραφικό φαλάφελ, χωρίζεται σε 2 μέρη, σπονδή στην ατομική ευδαιμονία της πρόθυμης σάρκας  και ένα μέγκα διαφημιστικό διάλλειμα στους τρόπους χρήσης του πανηδονικού Σκαρμούτσου:

 

 

 

Όπου Α(λφα) βήτα σε κάθε στερητικό Γ(άμα).Όπου Α ισούται με Μπγιορκ σε 90s θρυλική lipstick feminism δήλωση “Ι masturbate everyday”, τι άλλο να σας πω δεν ξέρω.Όπου Α το Αααααχ και το ωωωωω της αυτάρκειας – πλησμονής σε καθρέφτη «ΜοιάζειςΜεΤηΜπέττυΠέιτζ»Έτοιμοι να βρούμε τρόπους να μην ερεθιζόμαστε διανοητικά τόσο συχνά:

 

Την επόμενη φορά που ακόυς ένα αστρονομικό ποσό πχ «1 δις 35 εκ 890 χιλ γιεν»αντιδράς σαν αυθόρμητη Πάρις Χίλτον απλά λέγοντας :

 «Και που ήξερες τον κωδικό της συναισθηματικής θυρίδας μου;

 Τώρα ακολουθεί ΜέγκαΜου:

 Ο Σκαρμούτος είναι ο foodporn Σάκης Ρουβάς των 10s. Άρα σε μία βδομάδα χάσαμε τη σούσι γεύση του. Πάει έγινε και αυτός mainstream, φίσκα το Αλάτσι με σιντορέλες Νοτείων Προαστείων.

 Εδώ θα συγχωρέσετε τη γράφουσα για την επιτακτική ανάγκη να κάνει ένα σύντομο Σκαρμούτσος τρίμπιουτ ολίγων λεπτών, όσο να καεί η κρεμ μπρουλέ και να φουσκώσει η πάβλοβα.

Τρόποι με τον οποίο οφείλουμε στα παιδιά του Άντονυ Μπουρνταίν και τα παιδίά μας να χρησιμοποιούμε τη λέξη- γευσιλαγνική πανάκεια για κάθε food disaster ή απλά disaster κατάσταση:

 1)      Πιάσε μου ένα Σκαρμούτσο και γρήγορα, το απάκι δε λέει να μελώσει
(όπου σκαρμούτσος εδώ συνιστά το «γευστικό», αυτό που οι χημικοί ονομάζουν glutamate monosodium, αλλά είναι γνωστό και ως κινέζικο αλάτι, αρχημικό, νοστιμιά, ατζιναμότο και τσούλσι, όλα αυτά από το Μπαχαρικό Λεξικό του Νίκου Δ. Πλατή, μίας μεταμοντέρνας μπορχικής ιδιοφυίας)

 2)      Άμα δεν έρθει ο τύπος , είναι και πολύ Σκαρμούτσος

 ( εδώ χρησιμοποιείτια για τύπους που δεν είναι πολύ λόυαλ και εμπιστεύσιμοι, γοητευτικά αλητήρια λαμουαγιέ πλάσματα που όποτε τα χρειάζεσαι, αυτά εξαφανίζονται, όπως τα κλειδιά του σπιτιού καθώς τρεκλίζεις μετά από 8 abuse me martini, 3 teenage angst- midlife crisis on the rocks, 2 screw driver και 6-7 ρακόμελα για κλείσιμο της αυλαίας ρήξης του ήπατος)

 3)      Το θέμα είναι λεπτό, εξαιρετικά λεπτό, χρειάζεται χειρισμό Σκαρμούτσου

 ( Φανταστείτε ότι βρίσκεστε σε σαλόνι Ελβετού δισεκατομμυριούοχου, άρτι κλεπταποδόχου ενός διάσημου πίνακα του Ντα Βίντσι, πχ της «Κυρίας με την Ερμίνα», όπου ο γιος του κλέφτη διάσημων πινάκων έχει μουτζουρώσει το πρόσωπο της ερμίνας με το μαρκαδόρο του μες το μπαρόκ υπερλούξ σαλόνι του μεγιστάνα. Μόνο ένας χειρισμός Σκαρμούτσου σας σώζει εδώ, με μία ελαφρά υπερρεαλιστική δικαιολογία ότι διαθέτει μεταφυσικά διαφυγόντα τατού που αρέσκονται να τηλεμεταφέρονται σε διάσημους πίνακες) 

4) Τον Σκαρμούτσο και αν τον πλένεις( αυτονόητο, όπου Σκαρμούτος ο λευκός πανηδονικός νέγρος,ο επιβήτορας της αστής κυρίας μου δεν ξέρει να βράσει ένα αβγό)

 5) Θα έχουμε πάντα τον Σκαρμούτσο . . .

( επιμύθιο σε λούμπεν ερωτικό ενσταντανέ 2 ομοφυλόφιλων λιμενεργατών του Π.Α.Μ.Ε, καθώς εξομολογούνται σπαραξικάδρια το τελεσίδικο του έρωτά τους, το λαϊκό αντίστοιχο του χωρισμού στην θρυλική «Καζαμπλάνκα») 

6) Πρέπει να απομονώσουμε το γονίδιο ΔΗ/ΣΚΑΡ 67 . . .

 . . .για να εντοπίσουμε ότι και ο Λακέρ στους όρχεις των ταύρων, την κύρια ανδροποιητική ορμόνη, που μαζί με την τεστοστερόνη κάνει τη φωνή βαθύτερη και ευθύνεται για τους κοινωνικούς δείκτες παγκόσμιας αστάθειας

 7) Η ταινία είναι σαφώς Σκαρμούτσο γουέστερν, με sci fi αναφορές στο σινεμά του γκουρμέ διαστημικού νεορεαλισμoύ 

 μάλλον οι εξηγήσεις είναι περιττές, το Σκαρμούτσο γουέστερν απλά επαναλασανσάρει την ροκ μπολοναίζ από τα χέρια του φουτουριστικού Λούκι Λουκ της κουζίνας του Νότου.

 Τώρα, όσο αφορά στο ζήτημα του cool self satisfaction άλλες 2-3 εν συντομία νουθεσίες άνευ παραλήπτη:

 Μην βάλετε το “ Barbra Steisand”των  Duck Sauce ή το Hypnotize των N*e*r*d* ringtone  κινητού σας, μη, δηλαδή μη παιδιά τζιζ.

Έκαστο στο είδος του και το ρίνγκτουν στη λοβοτομημένη κοινωνική αφύπνιση, αυτά τα δύο τρακς είναι μουλοχτοί χορηγοί της λιμπίντο ακόμα και κοιμισμένου παππούλη σε καπί Οκλαχόμα δίπλα σε σόμπα που παίζει ζέστη Πέιτον Πλέις.

 Επίσης ο συνδυασμός διανοητικής λακούβα( ουπς τα αμορτισέρ) ΣΥΝτακούνι Λαμπουτέν δωδεκάποντο σε σπασμένο πεζοδρόμιο ΠανεπιστημίουΣΥΝ πανσέληνος με ανάδρομη Αφροδίτη στον Kanye West  και Ερμή στον Φάρελλ ΣΥΝ μερέντα με λίλα πάουζε και ΙΟΝ αμυγδάλου 200 γρ. ΣΥΝ  τους γείτονες που το κάνουν ασύστολα δε θέλει πολύ ο άνθρωπος να λυγίσει.

 Ηρεμήστε, πιείτε ζεστά νουνού με κακάο,άντε και βάλτε και λίγο Σκαρμούτσο βρε παιδί μας αν δε σας παίρνει ο ύπνος.

Το αφροδισιακό άλλοθι μίας ολόκληρης γενιάς απ΄την κουζίνα του στα σαλόνια σας.





 

(το κείμενο που ακολουθεί συντάχτηκε μέσα στη λάβρα και την ντάβλα του Αυγούστου, γι΄αυτό προσοχή χλιαροί πνευματικού μου αναστενάρηδες, καίει) 

Δεν μπορώ να καταλάβω πως το ίδιο θέαμα στην Αθήνα είναι «πολιτιστικό γεγονός», ενώ στην επαρχία «αρπαχτή». Προσπερνώντας αυτή τη βαθύτατη αγωνία, καταδικάζοντας το λαϊκισμό αυτής της σκέψης που ύπουλα ενέχει την ιδέα του χαμηλού επαρχιακού I.Q από τους πονηρόβλαχους Αθηναίους, θέλω μαζί να αποσαφηνίσουμε στους απώτερους σκοπούς του ομαδικού εγχειρήματος των δύο πνευματικών γιγάντων του τόπου, των θηλυκών Νέστορων της Εθνικής Ψυχαγωγίας, της αοιδού- ηθοποιού- περφόρμερ σε ντοκιμαντέρ για την αναπαρωγωγή των ειδών Τζούλια Αλεξανδράτου και της πρωτοποιμάντορος του λαικο- βουκολικού ποίμνιου Έφης Θώδη.

 

Η σύμπραξή τους, σε μία τόσο δύσκολη στιγμή για την πατρίδα, δε μπορεί παρά να μην είναι τυχαία και σκοπός της η ηθική και πολιτιστική εμψύχωση των πολιτών, ενώ το πραγματικό περιεχόμενο της πράξης περιλαμβάνει τη μετάδοση του κηρύγματος του Μεσσία της Ελλάδας του Γ.Α.Π που τα τρία γράμματα του ονόματος του περιλαμβάνονται στη λέξη Α.Γ.Α.Π.Η., σκοπό και βαθύτερο νόημα του νεώπτωχου σοσιαλισμού του πρωθυπουργού και πνευματικού ηγέτη μας.

«Προς Τρικαλινούς Επιστολή» στα πρότυπα των επιστολών του Αποστόλου Παύλου, είναι το μυστικό κωδικό όνομα της αποστολής του Γ.Α.Π. προς τις δύο εθνικές εμψυχώτριες. Επειδή και οι δύο το «πάνε το γράμμα» με το δικό τους μοναδικό τρόπο, ο Γ.Α.Π. θεώρησε ότι είναι οι ιδανικές απόστολοι των κρυφών μυνημάτων του λόγου του.

Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να αποδελτιώσουμε το χριστιανορθόδοξο μήνυμα των φαινομενικά λαϊκών ασμάτων τους:

«Στόχος είναι τα λεφτά»

Αυτό το τραγούδι εξακολουθεί να δηλώνει την ανάγκη στήριξης του Εθνικού Ταμείου για την απόσβεση του χρέους. Ο Γ.Α.Π φρόντισε η Τζούλια να το τραγουδά μόνο σε συνεστιάσεις εύπορων κτηνοτρόφων- αγροτών , ώστε να μην ερεθίσει το λαϊκό αίσθημα και να απευθνυνθεί ταυτόχρονα σε target groups με οικονομική δυνατότητα. Στα διαλείμματα του προγράμματος η Τζούλια θα λέει «μακάριοι οι πτωχοί τω οινοπνεύματι», μακαρίζοντας τους φτωχούς θαμώνες που δεν έχουν budget για να διασκεδάσουν ανοίγοντας σαμπάνιες σαν τους πλούσιος αγελαδοτρόφους , περνώντας έτσι το μήνυμα ότι αυτοί τουλάχιστον θα δοξασθούν στη βασιλεία των ουρανών.

Το επιτυχημένο άσμα της ιερής αποστολικής προβατίνας του Γ.Α.Π θα συναντιέται και σε πλείστες παραλλαγές του για τις ανάγκες της χρισιανικοσοσιαλιστικής καμπάνιας, τις εξής κάτωθι:

Σε σωφρονιστικά ιδρύματα: «Στόχος είναι η σκλαβιά/ αγγαρεία και χαρά/ κάθειρξη διηνεκής / μέχρι να σωφρονιστείς.

Σε εθνικές επετείους: Στόχος είναι η δραχμή/ να μας πάνε προς αυτή/ δε το θέλουμε το ευρώ/ έχουμε φιλότιμο.

Σε διαδηλώσεις συνδικαλιστών: Στόχος είναι η δουλειά/ άμισθη με δανεικά/ τίποτα με αμοιβή/  είν’ περήφανοι οι φτωχοί.

Όσο αφορά τη μεγάθυμη, άμωμη, σεπτή και αχειροποίητο του ποίμνιου , Έφη Θώδη, αρκεί κανείς να θυμηθεί την «κρίση τρέλας»(;) του προηγούμενου έτους, με την αοιδό- υμνολόγο της εν Χριστού κοινωνίας, να έχει αρθεί τον Αμνό του Θεού, αίροντας και η ίδια τις αμαρτίες του κόσμου.

Ο Γ.Α.Π, μεσσίας της σοσιαλιστικής αγάπης των πτωχών  πλέον άρα μακάριων Ελλήνων, βάζει την Έφη να χοροστατεί των απελπισμένων πιστών στο μέσο του δυσοίωνου τούτου θέρους και να άδει φυσικά την αλληγορική της επιτυχία «Μπήκαν τα γίδια στο μαντρί»,  ύμνο που παραπέμπει προφανώς στα ιερό κείμενο της Αποκάλυψης του Ιωάννου και συγκεκριμένα στο εδάφιο «Την επαύριον βλέπει τον Ιησούν ερχόμενον προς αυτόν, και λέγει, Ιδέ ο αμνός του Θεού ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου» .

Έγκυροι χριστοανορθόδοξοι κύκλοι επιρροής του Γ.Α.Π, αναφέρουν ως πηγή έμπνευς΄σ του ο Ποίημα Ιωσήφ του Υμνογράφου και συγκεκριμένα την Ωδή α΄/ Ηχος δ’ / Ο Ειρμός όπου διαβάζουμε: «Ανοίξω το στόμα μου, και  πληρωθήσεται  πνεύματος, και λόγον ερεύξομαι τη βασιλίδι Μητρί. Και οφθήσομαι φαιδρώς πανηγυρίζων, και άσω γηθόμενος, ταύτης τά θαύματα (δις).»

Η φράση « και οθφήσομαι φαιδρώς πανηγυρίζων» οδήγησε προφανώς τον Γ.Α.Π στην επιλογή της φαινομενικά πανηγυριώτικης περσόνας της Έφης Θώδη , με την προοπτική να συσπειρώσει το απελπισμένο ποίμνιο υπό τον ήχων των κλαρίνων και να του δώσει πνοή ζωής μέχρι το φθινόπωρο που αναμένεται η Δευτέρα Απουσία της ελληνικής φυλής.

«Μπήκαν τα γίδια στο μαντρί

τα πρόβατα στη στρούγκα Χρυσούλα και Αδελφούλα

ροβόλα τα ροβόλα τα

τα γίδια και τα πρόβατα

φέρτ’ τα απ΄εδώ, φέρ’τα από κει

και βάλ΄τα μέσα στο μαντρί»

 

«ΤΟΣΑ ευρώ η είσοδος»

«άμα δε μ΄αρέσει θα πάρω «δάνειο εξόδου» φεύγοντας με αντικαταβολή τα λεφτά μας και το arrogant υφάκι μας πίσω;

Μόδα , τσάντα και κοπάνα την τώρα που είσαι ακόμη theia gaga.

 

Τι με πικάρει λοιπόν αλλά pizzicato gimme 5 λοιπόν στη μετα- φασιονέτα Αθήνα πρώην διαμαντόπετρα της γης το μπιχλιμπίδι, πριν γίνει καρπαζοεισπράκτορας από Γερμανούς με πεσμένες φερορμόνες, τρανσαμινάσες και χαμηλό ιπποφαές, για μεταβολισμό βιταμίνης D δεν το συζητάμε ούτε για αστείο, ήδη οι Τεύτονες , απόγονοι Μεροβίγγειων και άλλων βελούδινων σκύλων του Βορρά, τα κάνουν όλα αυτά, κλέβουν τον latte μας, τις ξαπλώστρες στον Πάνορμο( μπλιαχ Πάνορμος αλλά θέλω να πιάσω το σελέμπριτυ αμφιφυλόφιλο πάω Coachella κοινό), τα φρεσκοπλυμένα vintage Herve Leger μαζί με τα αμέρικαν άπαρελλ άντεργουέρ μας που στεγνώνουν και μετά από  squirting Γκοτζίλα στον ήλιο, μας κλέβουν τη φοροδιαφυγή του Τόλη Βοσκόπουλού μας και την μέλαινα δρυμού post indie μελαγχολία της Άντζελας Γκερέκου μας, και όλα αυτά ΓΙΑΤΙ ΔΕ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΚΛΕΨΟΥΝ ΤΟΝ ΗΛΙΟ ΜΑΣ, λες και είμαστε παιδιά του Απόλλωνα, του Χριστού και του Μίθρα, που είμαστε.

Όμως εγώ, απογοητευμένη απ΄όλα τα παραφερνάλια του επαχθούς υπαρξιακού angst, λέω να κατοχυρώσω διαδικτυακά τα παράπονά μου στο be my not guest list του κακού αρθρογράφου με bullet points.

1.«Φίλε λούσου με Φάπεξ και θα δεις» :Ρ.H  μήπως , λούσου με εξ/ ex, όπως λέμε «πρώην».Πολλά πρώην πάθη μαζευτήκαν και πρέπει να τα βάλω σε σειρά. Ειδικά εσύ ΑρχιΠρώην Πάθος Νο1.   Εσύ με τη βινιέτα αγάπης στα μυωπικά γυαλιά του ευτοερωτισμού σου που σε κάνει να μοιάζεις από μακριά Τεράστιος( ή μήπως το αντίθετο συμβαίνει με τη μυωπία;

Μυωπία Σκερβελέκου, η κρυφή κολλητή μου, τέλειο όνομα, και γενική γραμματές «Ενήλικο παιδί και Ροκ αμφιθυμίες» Για να μη μακρυγορούμε, πρόβλημα Νο1 οι φίλοι μου.

 

 

2. Αστεία τύπου «Τώρα αυτό το αγόρασες στο “don’tbother.com” ή μπες στο flickr. Ή ακόμα χειρότερα στο tumblr για πιο άπντειτ τύπους σαν την 14χρονη – βοήθεια Τάβι Γκάβινσον. Και όχι άλλα καρώ πουκάμισα grunge tribute έξω από το Pop σε σουλάτσο low προς το διπλανό whatsimacallit Μπομπορούμ του λετ. Όχι είμαι άσχετη από μόδα φιξαρισμένη σε εφηβικά μυαλά από παλιά αμερικάνικα περιοδικά τύπου Sassy, αλλά μου αρέσει πάντα η προσπάθεια, ειδικά η αποτυχημένη, για προσωπικό στυλ, ακόμα κα αν έχει βγει από μετωπική χοροεσπερίδα της Ισμήνης Καλέση με την Andrea Zuckerman. 

To φυσικά κακό, ή geeky στάιλ, ή ακόμα και το οριενταλίσμο my ass, έχει πιο πολύ ενδιαφέρον για τους άλλους. Ουπς προσωπική πρωταπριλιά εδώ! Ψέματα λέω, απλά θεωρούσα πάντα πρωτοπόρους Λουδοβίκους όσους κόπιαραν τον παλίο, καλό Cristian Lacroix των όψιμων 80s, δηλ λεοπάρ με ριγέ, φουρώ πουά και chinnoise  prints όλα μαζί.

Eκεί κρίνω τον αφέντη του στυλ και ταυτόχρονα σκλάβο όλων των μαξιμαλισμών.

 3.Ακολουθεί το fashion ωδή της οικονομικής ύφεσης: ( Η ιδέα του τραγουδιού προέκυψε ότι η γυναικεία επινοητικότητα για στυλιστικά statements δε θα σταματήσει επειδή τα νέα ρούχα είναι μόνο τα βασικά ψώνια από το σούπερ μάρκετ. Που σημαίνει μεθευρμηνευόμενο ότι το παλιακό « Τυρί, ρύζι, γάλα, Καμπά» είναι τα νέα καφτάνια)

  « Ντύσου λοιπόν με κόκκους Tide/και γω θα παίξω Μπάρι Γουάιτ/να δεις  θα κάνουμε το σκραμπ πολύ πιο tight

 Βάλε αντί μπολερό μακαρόν/Nα γευματίσουμε  αλά υπνοσεντόν/Και για σκουλαρίκια 2 πον-πον

 Φόρα το Μέλι Αττική/Τι έχει η Lady Gaga πιο πολύ/Και γω θα κάνω το γιaούρτι/Ας με αλείψεις τούτι φρούτι

Βάλε το αντικουνουπικό/Και γω θα βάλω το φιλί μου ρουφηχτό/Έλα λοιπόν and drink a bear/Όσο θα παίζω της καρδιάς σου το βαμπί(e)ρ 

Ντύσου λοιπόν με σελοφάν/Θα τρέξω σαν τον Ραν ταν πλαν/Τα κάλλη σου να ξετυλίξω/Μες το γουώκ αλά τεριγιάκι να σε ρίξω»

 Όπως καταλάβατε, όσοι από εσάς τώρα δεν τρέχεται γυμνοί στο Μαίναλο τραγουδώντας « ήμουν του Λαμπουτέν αλάνι, δίμετρο παλικάρι με κραγιόν και ροζ φουστάνι», το άνωθι άσμα καλύπτει πλέον όλες τις κατηγορίες του να είσαι χίπστερ σε οικονομικό κραχ και επιδεικτικά να άγεσαι και να φαίνεσαι εντός αυτής της κατάστασης. Δικό σας το υπόλοιπο, γιατι ξέχασα τα λόγια του γιατρού ή της πλώρης ή της οντισιόν για το Αιγινήτιο.

 5. Τι απαντώ όταν με ρωτάνε/ ταυτόχρονα απαντάνε αν μου λείπει κάτι αυτή την εποχή.

Στο καπάκι ανταπαντώ «Το ίδιο θα συνέβαινε και σε εσάς αν ήσασταν προνομιούχοι συνδρομητές στο Κανάλι «Κάτι σας περισσεύει».

Σε αυτό το κανάλι όλα τα προγράμματά του που απευθύνονται μόνο σε μένα , ξεκινάνε έτσι:

«Σας περισσεύει το 6ο βασιλικό δάχτυλο και θέλετε να απαλλαγείται απ΄αυτό για να κάνετε ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ παρέα με κοινούς θνητούς;

 Σας περισσεύει το 3ο μάτι της συναίσθησης και θέλετε να απαλλαγείται από την ενστικτώδη προκαταβολική γνώση για όλους και για όλα;»

 Σας περισσεύει φαιά ουσία και δεν ξέρετε που να την δώσετε;

 Σας περισσεύει αλαβάστρινη λάμψη και θέλετε να αποκτήσετε και σεις λίγη θαμπή αύρα έτσι για αλλαγή;

 

 Σας περισσεύουν απρόσμενες κληρονομιές και δεν ξέρετε πως να τις επιστρέψετε;

 Σας περισσεύουν έξυπνες ατάκες και δεν έχετε που να τις απευθύνετε;

 Σας περισσεύουν πλούσιοι, διάσημοι, πετυχημένοι και αφοσιωμένοι φίλοι και δεν έχετε χρόνο και διάθεση να τους απορρίψετε;

 

Το Κανάλι «Κάτι σας Περισσεύει» είναι εδώ για να λύσει τα προβλήματα της επιπλέον υπερβολής που συσσωρεύονται και δεν ξέρετε πως να τα διαχειριστείτε!

Αυτό απαντώ στους πανύβλακες που με περιστοιχίζουν και φυσικά γίνομαι αντιλληπτή μόνο σε μένα και σε άλλους με ίδια κάκιστη , αλλά υπέροχα κάκιστη αίσθηση ή και αναισθησία του χιούμορ.

Filia polla pros to paron. lol: a, na ena mil-ow! tis eridas . . .

Ας καλλιεργήσουμε στον κήπου του καλού τα μη με λησμόνει της νέας αγάπης.

ας ποτίσουμε τα δάκρυα ελπίδα, τους αγώνες νόημα, τη μνήμη αντίσταση, τα θύματα δικαιοσύνη, τους λαβωμένους φως, τους ανέστιους προσφορά, τους αδύναμους κουράγιο, τους ποιητές δράση, τους δικαστές αλήθεια, τους κυνηγημένους χαμόγελο.

Στην αυλαία του νέου κόσμου υποσχόμαστε η παράσταση της Δικαίωσης, της Αθωότητας και της Ομορφιάς να μην κατέβει ποτέ.

 

Επιτέλους, βρέθηκε κάτι να μας ενώνει.

Έστω και κρυφά, ηθικοπλαστικά ή επικριτικά.

Αλλά αυτό είνα μόνο η αρχή της εθνικής αποπλάνησης.

Εδώ και μία εβδομάδα, τα πληκτρολόγια των διανοητικών σατύρων ιχνευτών αναζητούν τα ίχνη της αποσυμβολισμένης μαινάδας.

Αν, χάρη στην πνευματική και παραισθησιογόνα ενάργεια του Μπωντλέρ, μάθαμε πως  το γαμήσι είναι η ποίηση του φτωχού, η Τζούλια είναι η Κίρκη των μαγεμένων χοίρων της εικονικής Ωγυγίας.

Είναι η ανιστορική μάγισσα που μετέτρεψε έναν επιθανάτειο όχλο σε νεκραναστημένους αυνανιστές της εταιρικής πολυθρόνας.

Μέσα σε γραφεία, σε εταιρικά περιβάλλοντα, σε αίθουσες συσκέψεων, όλοι απόλαυσαν αυτό που οι παρουσιάστριες του Θέμου κρύβουν στα αβυσαλλέα τους σιλικονάτα ντεκολτέ., σαν Ουρσουλίνες της Μεγάλης

της Υποκρισίας Σχολής.

 

Την κατάφαση της βίζιτας. Το ηρωικό «ναι» της μετακαπιταλιστικής εκπόρνευσης.

Εκεί που όλες οι παρθενοπουτάνες λένε «όχι» , εννοώντας «και άλλο», η Τζούλια είπε

«είναι αυτό που νομίζεις»

Και επειδή το έκανε πρώτη, όλες θα ακολουθήσουν έχοντας φάει τους τόνους λάσπης της.

Ανακλά το γκυντεμπορικό κοσμοείδωλο που έχει καταστεί πραγματικό, εκφραζόμενο υλικά.

« Γιατί το θέαμα δεν επιθυμεί να καταλήξει πουθενά, παρά στον ίδιο του τον ευατό», πάλι σύμφωνα με το Γκυ Ντεμπόρ στην «Κοινωνία του Θεάματος», σελ 17, παρ 14.

Η νάρκισσος Τζούλια επιστρέφει στο τηλε-κοσμοείδωλό της, τα χρήματα της παρισχιλτονικής “amateur” ταινίας στην παραγωγό- πόρνη- προαγωγό του ευατού της.

Γιατί το θέαμα είναι «ο ήλιος που δε δύει στην αυτοκρατορία της σύγχρονης παθητικότητας»  

Και όσο η Τζούλια αλωνίζει τα clubs του σαμπανιζέ αντικατοπτισμού, οι οικογενειάρχες μαζεύουν λεφτά για το nip/ tuc της κορούλας τους.

Και υπερέβαλε ευατό στο ρόλο της «δε νιώθω τίποτα» γιατί στο τέλος της ημέρας επιθυμεί την ανάτασή της στη Σφαίρα των Αναίσθητων.

Των πιο επικίνδυνων και των πιο ικανών.

Το πρώτο πείραμα Τεχνητής Σαρκικής Νοημοσύνης στέφθηκε με πλήρη επιτυχία.

Στην κατάργηση της βίζας παρακαλώ τώρα.

Και άντε ξαναπάτε να πλύνετε κανά πιάτο στην Αστόρια . . .

 

Και κλείνουμε με τα τελευταία backstage λόγια του Julia Porn:

.

 

Τζούλια- σκέφτεται

( αξίζει για 200.000 ε;) Αν κοιτάξω το φακό;

 

 

Σκηνοθέτης- Προαγωγός :

 Θα έχουμε δράματα με την εταιρεία παραγωγής στη συμφωνία της μοιρασιάς της αποζημίωσης  . . .

 

 

Τζούλια:

 ( μέσα της – καλά λοιπόν,εγώ θα κοιτάξω . . .)

 

 

Και σας αποτελειώνω πάλι με Γκυ Ντεμπόρ: «  . . .αφού το θέαμα δεν είναι τίποτα άλλο από οικονομία, αναπτυσσόμενη δι΄εαυτήν»

Και αν είναι πρωί, καλή σας νύχτα.

 

Υπάρχουν άνθρωποι που εκτιμούν τα καλά αστεία.

 Και τις κονσέρβες αμερικάνικου γέλιου τύπου friends μέσα σε κονσέρβα μπιζέλια Campells με γεύση “einaiGiaKlamata”

Ειδικά αυτά που γίνονται πίσω απ΄την πλάτη του ανθρώπου που είχε 2 πλάτες, έστω και πολιτικές.Αυτοί που θα πουν ότι Μπατόν Σαλέ είναι το σαλέ σε σχήμα μπατόν που έφαγε σκύλος Αγίου Βερνάρδου με μυωπία. Μια γυναίκα που θα πει ότι είναι Καράτε Μάνατζερ Εξέκιουτιβ γιατί έχει ζώνη «Consider it 3 done= NTAN» ή μία άλλη που ζητά παπούτσια Τσίου Τσίου( οκ ανήκει σε επιθεώτηση στο Λουζιτάνια παρακαταθήκη), γιατί της τα έφαγε η ανταγωνίστρια- γάτα με τα μίου-μίου.

Σε αυτή την πνευματική οιστρηλασία που δεν περιλαμβάνεται: Α) χρησιμοποιημένο βρακάκι με άρωμα άγνωστος Ψ(ιτ μωρό σουπω)

΄Β)links για γαμάτο rapidshare στα 672527282836 bmp για το τραγούδι “Χόι Χόι δεν ήμουνα Λονδρέζος πρόσκοπας στο Ανόι»

 γ) συμβουλή θείας/ δημοτικού συμβόλου: πέσε των Θεοφανείων να πιάσεις το σταυρό μόνο αν είναι Gavello

 δ)ατάκες από προγενέστερα chat σε περιόδους ισχυρού προεμμηνορικού σύνδρόμου όπως : Ο χρήστης xxx λέει: Η τέχνη μεγάλη του πόνου τα σκεύη, το μίσος θεριεύει το νου κυριεύει Τα σπλάχνα μαυρίζουν ο αέρας θειάφι, σκυλεύω το μνήμα βουτώ στο χρυσάφι Με απάντηση κάτι του στυλ: O χρήστης τσουράπω του xxx λέει: στις εορτές πόσο ποθώ στο τομάρι σου να μπω, να διαβώ το Ρουβικώνα στον πληβείων το χειμώνα, και όλους να τσαλαπατήσω με δωδεκάποντο ατσάλι στο φτηνό τους καρναβάλι

 ε) η νέα τάση αποφάγια – σελέμπριτι σε σχήμα κλόουν απο ραδίκια μπόζο σε φόντο ξεμαλλιασμένης ταλλατιέλας. Ζ) κλεμμένες ατάκες από ταινία woody ή από παραποιημένο ήχο αμορτισέρ που θυμίζει το κλάμμα της χυλόπιττας πρώην σου σε παιδικό πάρτυ με σάουντρακ «τα παπάκια»

Ξεκινάμε: Σε μία εποχή πνευματικής ραστώνης, τι έχετε να συμβουλεύεσετε τι νέες γενιές να κάνουν όταν δεν υποδύονται την εξαφάνιση της παντόφλας του Τζων Αυλακιώτη; Νομίζω βαθιές διαφραγματικές αναπνοές , χωρίς όμως να παίζουν όμποε που μέσα του έχει σφηνώσει σκίουρος με αλωπεκία που χορεύει φοξ τροτ.

Τι είναι για σας ο έρωτας, πριν ή αφού πενθήσετε το τέλος της σχέσης σας με ένα ανήλικο πρόβατο;

Ο έρωτας είναι ένα ραντεβού με τον ιδανικό καθρέφτη του άλλου φύλου, με περισσότερες τρίχες βέβαια, αν είμαστε αποτριχωμένα κοριτσάκια. Βέβαια προτιμώ να έρχεται βράδυ, μετά από ελαφρά μέθη, γιατί τότε έχω δικαιολογίες που παίζουν στο mute ή στη Μαρία της σιωπής και ως εκ τούτου κανείς δεν της ακούει. Όσο για το ανήλικο πρόβατο , μεγάλωσε πια και πήγαμε μαζί σε σύμβουλο γάμου γιατί λέει ότι στο συναισθηματικό μου πλυντήριο έγινε μαύρο.

Ποιο βιβλίο σας έχει σημαδεύσει;

Η γκουβερνάντα μου συνήθιζε να πετάει ένα αντίτυπο του “Μein Kampf” με εξώγλυφο – πάντα πυρακτωμένο- σιδερότυπο πάνω μου.έμαθα να το αποφεύγω και έτσι έγινα καλός οικιακός τερματοφύλακας δωματίου.

Κινηματογράφος ή μουσική;

Παστίτσιο, νομίζω γιατί είναι μία ωδή στο πνευστό μακαρόνι- σελίλόιντ. ( και η μπεσαμέλ είναι όλα τα κρουστά)

«Τα ήσυχα βράδια που η Αθήνα κοιμάται . . . »

δε με είχατε προειδοποιήσει ότι στη συνέντευξη θα περιλαμβάνεται τεστ Αρλέτα. Μέχρι τεστ Μορμόλης είχα προετοιμαστεί. Ευχαριστώ.

 Όλο αυτό το αβάβ γκαρντ – nu wave electro μουσικό αμάλγμα πως σου φαίνεται και πιστεύεις ότι ο Μιχάλης Ρακιντζής έβαλε το χεράκι του;

Όταν γινόντουσαν συχνά black out στη χώρα , κάτι καύσωνες του 89 – 92, μόνο το “lost in the night” του Χαριτοδιπλωμένου θα αποτύπωνε προφητικά τις χαμένες νύχτες στο Γκάζι του 2009. Ο μουσικός καζαμίας των 90s δεν τον έχρισε Νοστράδαμο του Μainstream και ως εκ τούτου θα ταλαιπωρούμαστε σε μία ελέκτρο κόλαση που θα θυμίζει πάντα μποτιλιαρισμένα μπούτια Πέγκυς Ζήνα by Konstantina Riga.

Πως πιστεύεις ότι θα ήταν ο κόσμος χωρίς το ίντερνετ; Σαν άγραφο κόμιξ.

 

Aπό κάθε άποψη Εγώ.

Τα άπειρα σκανδαλοτρόπια μου. Οι λολιτοδρομίες μου. Ναι, ναι ακούς την ηχώ από τα ερέβη του έκθαμβου κάλλους μου.

 Οι κωπηλάτες μου, στήνουν το λαμνοκόπο στο υγρό  πυρ. Ετοιμάσου για βασκοσκόπηση. Είναι η  μόνη εξέταση που μπορώ να δεχθώ.  Οι θεράποντες Πάνες να προχωρήσουν στην σωματική υποτροπή του έγχορδου Ήχου μέσα μου. Έτσι όπως εισχωρεί νομίζω ότι δεν υπάρχουν πυροτεχνουργοί Βοημίας για να θρυμματίσουν το Άμωμο Κρύσταλλο

Ναι έχεις σατινένια λόγια, ναι έχεις πλαστικό βλέμμα, ναι έχεις πόδια κοκκαϊνης. Ε, και τι με αυτό;  Δεν υπάρχει καμία περιουσία που να μην ξοδεύεται.

 

Θέλεις να διαρκέσεις ε; Να μην αναλωθείς ε; Να μείνεις αθάνατος.Το ξέρω.Έχω τις λύσεις εγώ.

Γίνε προφορική παράδοση.

Γίνε σανσόν ξανθό από στόμα σε στόμα

Γίνε πλατωνική σπηλιά.

πόθος άλικο πρωινό στα σέπαλα του ανθισμένου κοραλλιού.

εθνική φαντασίωση σε όνειρα εφήβων ηγετών.Γίνε εγώ.

 

Γιατί έχω ένα μυστικό κρυμμένο στου νυχτικού τα βάθη.

Γιατί έχω ένα αμυγδαλωτό μέσα στα ζαχαρωτά μου χάδια.

Γιατί άμα με ποθείς να κάνεις πιο συχνά τα άστρα να σου μοιάζουν

Γιατί άμα γυρίσεις νωρίς είναι πάντα αργά για να με αποκτήσεις.

Γιατί άμα θες εγώ κρατάω τα ηνία του αχαλίνωτου ίσως.

ναι, κατάφαση είναι τα ψεύτικα ματόκλαδα που πεταρίζουν πάντα στ΄αληθινά.

Στην Αλίκη στη χρυσόλουστη χώρα των αιώνια παιδικών της θαυμάτων

Εδώ πάλι.

Πρώτο θρανίο, χωρίς βρακάκι και ατίθαση.

Σήμερα έχουμε προφορικές εξετάσεις στο μάθημα « Η παραφιλολογία των μαθητρίων χωρίς βρακί του πρώτου θρανίου».

Όπως καταλάβατε θα σκίσω πάλι στα προφορικά.

Ο καθηγητής με σηκώνει στον ροζ πίνακα.

Μου ζητάει να γράψω κάτι στο πάτωμα.

Αυτή είναι η τεχνική αυτών των εξετάσεων, γράφεις κάτι στο πάτωμα ώστε τα νώτα σου να είναι πλήρως εκτεθειμένα.

 

Σκυμμένη λοιπόν, γράφω: «μια κοφτή ιαπωνική υπόκλιση είμαι, ο κορμός 90ο μπροστά, η αξιοπρέπεια 180ο σε στοβιλισμό μπρος – πίσω».

Οι συμμαθητές παραληρούν.Αυτή η απάντηση έχει να δοθεί από την τριπλ

ή πιρούετα του μυαλού του Σιντάρτα πάνω από το όρος των διανοητικών στοβιλισμών.

 

Ο δάσκαλος, ο Πεφωτισμένος Σέι Σόναγιον, απαγγέλει από τα βιβλία του μαξιλαριού- «και αυτή θα τιθασεύσει τον Ίππο των ανάποδων Αχ και θα τον ευθυγραμμίσει στον

Γέλωτα Χα».

 

 

Το δώρο μου γι’ αυτή την προφορική δοκιμασία θα είναι να ένα μια γυάλινη σφαίρα σε  fortune cookie, που τρώγοντάς τη, αλλάζεις κάθε φορά όπως θες το μέλλον σου.

Το ξέρω αυτό το δώρο, είναι η Έσχατη Δοκιμασία.

Το διάβασε στα έπη του Υγρού Κατμαντού, όποιος το δεχτεί γίνεται δεσμοφύλακας των νοσηρών πόθων του Ακόρεστου Γκρααλ, αλλά όποιος καταφέρει και το αρνηθεί γίνεται Αιώνια Γκουίνεβιρ μες το δισκοπότηρο του Αρθούρου.

 

 

Και αυτή τη στιγμή που με διαβάζετε φίλες μου, ο Αρθούρος μου δίνει να με γευθώ μέσα από κορμιά Σιγισμούνδων και όλων των άλλων.

Τελικά οι άνδρες είναι το μόνο ταξίδι που σου πληρώνουν οι ίδιοι για να το απολαύσεις με τους αντεραστές τους .

 

 

 

Στο σπήλαιο του πεφωτισμένου λούτρινου αρκούδου της αγάπης είδα φως από πυγολαμπίδες που χορεύανε  Bauhaus και μπήκα:

Συζητήσαμε για πολλά και σούπερ σημαντικά θέματα: μπουγάτσες με πτι φουρ, αν τα λαχούρια σετάρουν με πόρσε καγιανά, τις κλιματολογικές αλλαγές στο σαλόνι της βασίλισσας των πάγων, αν τα TG Fridays ήταν ζώδιο πόσα παρθένος με ωροσκόπο candy candy θα έμοιαζε, το Ζακ Μπραφ στο Scrubs του ελληνικού Mtv και πόσο ωραία παίζει κανείς με ζελ Λορεάλ στο τσουλούφι, σε ποια διαφήμιση κινητής τηλεφωνίας δε θα βάζαμε ποτέ στο σκύλο μας να σαλιώσει τα πατώματα και τους latte καπουτσίνους τυλιγμένος με ροζ καπιτονέ softex– φύλλα βελούδινης ακακίας, αν η Μαντόνα μπορεί να πιάσει την πέτρα και να στύψει ασβεστολιθικό χυμό, αν τα κοάλα σε παιδικό δωμάτιο ταιριάζουν μόνο με ταπετσαρία μπαμπού ή μη με καυλώνει- λησμόνει.

 

Μετά από όλα αυτά που έχουν διαλύσει την παιδική μου ηλικία που συνεχίζεται με εμμονή Beverly High Heels με ρίμελ παιδικής τροτέζας Τζόντι Φόστερ στον ταξιτζί που πουλάει κόκα και άλλα λουκούμια έξω απ΄το νηπιαγωγείο «ΤΑ 3 Λιντσέιλοχανάκια», κατάλαβα πολλά.

 

Οι φίλοι μας – Ηλιοτρόπια Πεφταστέρια στο Βλέμμα του Θεού.

Οι Φίλοι μας- Αληθινά διαμάντια στην τιάρα της αρχέγονης Αγάπης.

Οι Φίλοι μας- Σαμπανιζέ χάδια σε κουβερλί ζεστά, μπισκότα και ζαχαρωτά και βραδιές με Anya, Kabamaru  και Μυστικούς Εφτά

Οι Φίλοι μας – οι κρεμαστοί κήποι της Βαβυλώνας στη στέρφα γη των άλλων

Οι Φίλοι μας – το άγγιγμα του Μίδα στα συντρίμμια της νύχτας μας

Οι Φίλοι μας – η γλώσσα των τρυφερών σωμάτων

 

Παιδιά ενός ανώτερου Θεού, όποτε έχω ζητήσει σημάδι, μέσα απ΄της ψυχής τα τεθλιμμένα βάθη, Το έχει στείλει.

Αλήθεια.

Τέχνη Αλητείας στους εύηχους οίνους της μέσα Αποκάλυψης.

ΚΑΙ ΑΦΙΕΡΩΝΩ ΤΟ  YOU DONT OWN ME” σε αυτόν που με κατέκτησε.

Για πάντα.ελπίζω. Εύχα.

PUT ‘EM ON , PUT A MAN, PUT AN ARMY.

Για πάντα.Μαζί και χαζοί.