Στο σπήλαιο του πεφωτισμένου λούτρινου αρκούδου της αγάπης είδα φως από πυγολαμπίδες που χορεύανε  Bauhaus και μπήκα:

Συζητήσαμε για πολλά και σούπερ σημαντικά θέματα: μπουγάτσες με πτι φουρ, αν τα λαχούρια σετάρουν με πόρσε καγιανά, τις κλιματολογικές αλλαγές στο σαλόνι της βασίλισσας των πάγων, αν τα TG Fridays ήταν ζώδιο πόσα παρθένος με ωροσκόπο candy candy θα έμοιαζε, το Ζακ Μπραφ στο Scrubs του ελληνικού Mtv και πόσο ωραία παίζει κανείς με ζελ Λορεάλ στο τσουλούφι, σε ποια διαφήμιση κινητής τηλεφωνίας δε θα βάζαμε ποτέ στο σκύλο μας να σαλιώσει τα πατώματα και τους latte καπουτσίνους τυλιγμένος με ροζ καπιτονέ softex- φύλλα βελούδινης ακακίας, αν η Μαντόνα μπορεί να πιάσει την πέτρα και να στύψει ασβεστολιθικό χυμό, αν τα κοάλα σε παιδικό δωμάτιο ταιριάζουν μόνο με ταπετσαρία μπαμπού ή μη με καυλώνει- λησμόνει.

 

Μετά από όλα αυτά που έχουν διαλύσει την παιδική μου ηλικία που συνεχίζεται με εμμονή Beverly High Heels με ρίμελ παιδικής τροτέζας Τζόντι Φόστερ στον ταξιτζί που πουλάει κόκα και άλλα λουκούμια έξω απ΄το νηπιαγωγείο «ΤΑ 3 Λιντσέιλοχανάκια», κατάλαβα πολλά.

 

Οι φίλοι μας – Ηλιοτρόπια Πεφταστέρια στο Βλέμμα του Θεού.

Οι Φίλοι μας- Αληθινά διαμάντια στην τιάρα της αρχέγονης Αγάπης.

Οι Φίλοι μας- Σαμπανιζέ χάδια σε κουβερλί ζεστά, μπισκότα και ζαχαρωτά και βραδιές με Anya, Kabamaru  και Μυστικούς Εφτά

Οι Φίλοι μας – οι κρεμαστοί κήποι της Βαβυλώνας στη στέρφα γη των άλλων

Οι Φίλοι μας – το άγγιγμα του Μίδα στα συντρίμμια της νύχτας μας

Οι Φίλοι μας – η γλώσσα των τρυφερών σωμάτων

 

Παιδιά ενός ανώτερου Θεού, όποτε έχω ζητήσει σημάδι, μέσα απ΄της ψυχής τα τεθλιμμένα βάθη, Το έχει στείλει.

Αλήθεια.

Τέχνη Αλητείας στους εύηχους οίνους της μέσα Αποκάλυψης.

ΚΑΙ ΑΦΙΕΡΩΝΩ ΤΟ  “YOU DON’T OWN ME” σε αυτόν που με κατέκτησε.

Για πάντα.ελπίζω. Εύχα.

PUT ‘EM ON , PUT A MAN, PUT AN ARMY.

Για πάντα.Μαζί και χαζοί.