Λοιπόν, whole lol love και άλλα τινά που πληκτρολογούν τα χαρωπά τα δυό μου χέρια  τα χτυπώ.

Ο μαγαζίς σας εύχεται ολόθερμα από εδώ και ως πέος καλαί

διακοπέος και δια τούτο θα σας τιμήσει με μερικές παραινέσεις – συμβουλές παγίδων προς αποφυγή:

 

Κάθισα και σκέφτηκα, γιατί όρθια κουνιέμαι ντάνα- τραμουντάνα ιντερνάσιοναλ, ότι δεν υπάρχουν χειρότερα – δια εμέ, και άρα όλους τους υψηλούς γουστόζους τύπους – από τα κάτωθι και φυσικά υπογραμμισμένα με stabilo I am your boss!

 

Να κλείνεις βιαστικά το παράθυρο την ώρα που ακούς το Pappy Chulo ή όπως αλλιώς γράφεται ένα μουσικό γκετομπουζουκοξέρασμα μπλούλσιτ εν μπι. Πρώτον δηλοίς ότι το άσμα σου αρέσει και ότι καταισχύνεσαι γι ΄αυτό, αλλά τι να κάνεις έτσι είναι η ζωή άμα μεγαλώνεις με gossip περιοδικά και φίλες ονόματι Τούλες.

Αγόρασε κάτι σε Einsturzende Neubauten, κάνε εντατική υπνοπαιδεία με compilation από τις συλλογές Dirty Diamonds, ξέβαψε το κοραλλί μανώ, πέτα τα τύπου η μονομάχα – επιβήτορας χρυσοσανδαλούσα κοπελιά «μοδάτα»-μπλιαχ πασούμια σου, χώρισε τον ντελικανή γκαραζομαγκέ από όπου τον βρήκες ένα πρωί που έβρεχε ρίμελ μονότονα και πιάσε στην παραλία ένα βιβλίο τύπου «the gum thief» του παμμέγιστου Ντάγκλας Κόπλαντ και ίσως, λέω ίσως, σου τύχει και εσένα κάποιος με χτυπημένο κίτρινο Όπελ Κόρσα του ’97.

 

 

Δεν πάμε σε νησί τύπου Κάτω Μινιατουρονίσι με το Hammer.

Oι άνθρωποι που έχουν επιλέξει το εν λόγω νησάκι στην άγονη γραμμή της ζωής , θέλουν την ησυχία τους, τζιτζίκια με φαρυγγίτιδα, φλοίσβο σε ντεσιμπέλ που πιάνουν μόνο τα αμφίβια θηλαστικά και αέρα με σκόνη λεξοτανίλ και τριπτιζόλ.

Δε θέλουν εσένα με το small dick να περιφέρεις το θωρηκτό της ανυπαρξίας σου στο νησάκι της γλυκιάς ραστώνης.

(επίκληση στους θεούς της εγκόσμιας αυτοδικίας: όπου τους συναντήσετε, ρίξτε τους βλέμμα ανθρώπου που μόλις άκουσε κάποιον με ringtone «τσικουλάτα τσι κι τι κοι τι κοι τάει» και πείτε του ότι το νησί δεν είχε ποτέ καταυλισμό , ούτε πίστα με λαικούς αοιδούς)

 

Όσοι μένουμε στην Αθήνα, κινούμε τη νυχτερινή ζωή και καταναλώνουμε ποτά με δυόσμους , μέντες και φρούτα εποχής, ουτωσώστε όταν γυρίσουν οι υπόλοιποι να πιούνε τα φρέσκα και αυτοί που παραμένουν να μην καταναλώνουν μπαγιάτικα.

Επίσης κάνουμε bar hopping ώστε να φαίνονται με διαφορά φάσης- έστω- όλα τα διασκεδαστήρια γεμάτα και οι τουρίστες ικανοποιημένοι από τον ξενύχτικο μύθο που μας ακολουθεί. Αυτό ανεβάζει τα επίπεδα των ενδορφινών και συμβάλλει στη φρεσκάδα των εποχικών ειδών που απαιτούνται για τα  δωρεάν κοκτέιλς που θα μας κεράσουν οι ξένοι με λίγη καλή θέληση των γοφών μας και τα χιλιοειπωμένων( εδώ πιάνειιιιιιιι) αστείων μας.

 

 

 

Και επειδή μου συνέβη πρόσφατα με μουτρωμένη ταμία paranoid womanoid, η οποία όμως φαινόταν πως είχε πέσει θύμα ψυχρής συμπεριφοράς και δεν έφταιγε για τη δυσανεξία της, ενώ την ώρα που πολύ ορθά αναλογιζόμουν όλα αυτά, μπροστά μου στην ουρά του ταμείου, ένα χαμερπές και άθλιο ζευγαράκι, σαλιαγκαριζόταν μπροστά στην ταμία που υπέφερε και τα αισθητικά πάνδεινα των πάνγυφτων, η λύση είναι μία:

Μόλις ευγενέστατα της είπα, «το γαλάζιο μπολερό δεξιά σας», για να τη βοηθήσω από τον πανικό ακριβών παρταλιών που θα φοριόντουσαν από άκομψους βουβαλοσαυρους και την περιέβαλλαν από παντού( αν και πολύ ήθελα να πω για να ακούσει το σαλιγκαροζεύγαρο, «θέλω την κρουαζέ οργάντζα από οργασμούς καβείριων μαινάδων με ταφρά σατύρων ιχνευτών Μαινάλου», αλλά τεσπά), η κοπελίστα αναθάρρησε και ψέλισε κάτι ευγενέστατα «μα φυσικά, μισό λεπτό, ναι ναι κλπ» και ΠΑΛΙ ΕΓΟΥΩ ΕΠΕΒΑΛΑ ΤΗΝ ΤΑΞΗ ΤΗΣ ΜΟΥΡΛΕΝΑΣ ΝΥΤΙΡΙΧ ΦΟΝ ΚΑΥΛΑΜΕΛ στον κόσμο των μικρών μα σημαντικών πραγμάτων.

 

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Αν κάποιος άγνωστος σας χτυπήσει τη δεξιά παρειά, γυρίστε του και την άλλη μόνο αφού βεβαιωθείτε ότι μοιάζει στο Ντάνιελ Κρείγκ και μετά θα σας παίξει και μια σκηνή από την «Επιχείρηση Χρυσοδάκτηλος : Για τις μπουγάτσες σου μόνο»

 

SAS FILO GLYKA PANTUUUUU!!!!!!!