Καθώς έτριβα το κεφάλι μου, το μαγικό τζίνι αρνούνταν να βγει απ΄τις αραβικές μου σκέψεις και να μεταμορφωθεί σε ευφυΐες αντιβασκανικό  κομοδίνο, που χτυπάει μόνο του ξύλο/ ή/ ιπτάμενη κάλτσα Βερβερίνου που πετάει για κλοπή τιμαλφών από Καισάρεια,  στο σαλόνι μου. Το προηγούμενο μόλις βράδυ είχε κάτσει μία απορία στον ώμο μου και φορούσε άδεια πουκάμισα χορεύοντας ξεδιάντροπο τσα τσα στο διάδρομο. Τότε άρχισα να καταγράφω τις ασήμαντες σκέψεις των τελευταίων δύο δευτερολέπτων που είχαν διάρκεια ζωής ενός σκυλίσιου έτους:

(πληροφοριακά, ο εγκέφαλός μου διέρχεται μία περίοδο στρατικοποίησης της ελεύθερης σκέψης λόγω απώλειας πηγών αληθινής φαντασίας ( φαντασία: ο θερβαντισμός, οι yahoo νάνοι στο έργο του Swift, ο σκύλος μου που άνετα θα έβγαζε τα έντερά του στο πάτωμα της κουζίνας σε σχήμα «Πρόσεξέ με», μπας και του δώσω καμιά σημασία, οι υψικάμινες αυταπάτες του Μπόρχες στις επικές ¨Διερευνήσεις», τα ρυθμικά enter απ΄το πληκτρολόγιο καθώς τζαμάρεις ερήμην σου πάνω στους αιθίοπες μουσικούς του “Broken Flowers”,  το ΟΝΕΙΡΑΓΛΥ, το πολίτικο γλυκό ονείρων, τα πιστοποιητικά ψυχικής ασθένειας για να γίνεις αποδεκτό μέλος μία παρέας εκτός Παπάφειου, ο χίππυ κουρέας του Χριστού- το μόνο 4ever young θρησκευτικό styling όλων των εποχών, gay κάκτοι που αφήνουν αρρενωπά γένια 3 ημερών και άλλες τέτοιες μπούρδες που όταν είσαι στα καλά σου μεταδίδονται σαν ούριος άνεμος στη σαχάρα της ψυχής σου. Εδώ αλειφόμαστε με καρυδόψιχα και περιμένουμε καρτερικά τον Παρλιάρο να μας γαρνίρει σε παγωτό κρεβάτι με σιρόπι πάμεγιάλλα.

 

 

Οι κλέφτες είναι όντως οι στερεοποιημένες νιφάδες χιονιού που φόρεσαν γούνα και έρχονται να κλέψουν το στερεότυπο της άνοιξης στυλάτες( για να μην τις πάρουμε χαμπάρι μέχρι να εντοπισθούν στον πίνακα “Saint Moritz” της Tamara de Lempica);

 

 

Αν ένας σκύλος στα Εξάρχεια πίνει κρασί μπορεί και να εμφιαλώνει επιτυχώς τα ούρα του αν κατουράει στοχευμένα σε οπές άδειων μπουκαλιών;

 

 

Είναι αλήθεια ότι στον πάτο των άδειων βάζων υπάρχουν δάκρυα από τη θλίψη τους για νέα λουλούδια;

 

 

O τρόπος που παρκάρουμε υποδηλώνει τις ικανότητες μας στο οθωμανικό σεξ και αν όχι σε ποια εθνικότητα να αποταθούμε;

 

 

Αυτοί που είναι για τα πανηγύρια θα μπορούσαν να είναι και για τα πανηγιούρια απλά με την προσθήκη ενός απλού απωθητικού «ίου» στο χρωμόσωμα της έλλειψης γούστου;

 

 

 

 

Οι γυναίκες με μπάσα φωνή είχαν υπάρξει άτακτοι καστράτο σε προηγούμενες ζωές , που τις έδερναν αλύπητα μέχρι να ματώσουν οι υψηλές τους οκτάβες;

 

 

 

Αν ένα μίνι φόρεμα κοπεί σε ιαπωνικό πάρκο μπορεί να θεωρηθεί αυτόματο ως  όμπου;( η ζώνη που συγκρατεί το κιμόνο)

 

 

 

Είναι τυχαίο ότι οι ενοχλητικές γκόμενες – γκόμενοι φοράνε πάντα γυαλιά «μύγα»;

(γιατί υποσυνείδητα ξέρουν ότι είναι εκνευριστικοί και άχρηστοι σαν έντομα;)

 

 

Aν τα σαββατοκύριακα υπάρχουν για να πνίγουμε τα υπαρξιακά μας σε ωκεανούς αιθυλικής αλκοόλης, δε θα ήταν πιο έξυπνο να υπάρχει μία τεχνητή παραλία από αλκοόλ ώστε όποιος πνίγεται να σώζεται τελευταία στιγμή, κατεβάζοντας σφηνάκι το κύμα bourbon?

 

 

Όποιος έχει μια πρόχειρη απάντηση στο τσεπάκι του, να προσέξει γιατί μπορεί να έχει λερωθεί από μυξομάντηλα.

 

Α, και ένα τελευταίο για να κλείσουμε γνήσια και ανθελληνικά.

Το ξέρατε ότι όταν χαιρετάτε μια Κρητικιά που σαλπάρει Αθήνα για πάντα, αυτή σας κουνά το βρακί του ξεπαρθενιάσματός της απ΄τον κολλητό σας;