Ευτυχία- Μία βέρα διαμαντόπετρα στο δεξί μας ή το παρΑλογάκι της Παναγιάς

 

Στο σπήλαιο του πεφωτισμένου λούτρινου αρκούδου της αγάπης είδα φως από πυγολαμπίδες που χορεύανε  Bauhaus και μπήκα:

Συζητήσαμε για πολλά και σούπερ σημαντικά θέματα: μπουγάτσες με πτι φουρ, αν τα λαχούρια σετάρουν με πόρσε καγιανά, τις κλιματολογικές αλλαγές στο σαλόνι της βασίλισσας των πάγων, αν τα TG Fridays ήταν ζώδιο πόσα παρθένος με ωροσκόπο candy candy θα έμοιαζε, το Ζακ Μπραφ στο Scrubs του ελληνικού Mtv και πόσο ωραία παίζει κανείς με ζελ Λορεάλ στο τσουλούφι, σε ποια διαφήμιση κινητής τηλεφωνίας δε θα βάζαμε ποτέ στο σκύλο μας να σαλιώσει τα πατώματα και τους latte καπουτσίνους τυλιγμένος με ροζ καπιτονέ softex- φύλλα βελούδινης ακακίας, αν η Μαντόνα μπορεί να πιάσει την πέτρα και να στύψει ασβεστολιθικό χυμό, αν τα κοάλα σε παιδικό δωμάτιο ταιριάζουν μόνο με ταπετσαρία μπαμπού ή μη με καυλώνει- λησμόνει.

 

Μετά από όλα αυτά που έχουν διαλύσει την παιδική μου ηλικία που συνεχίζεται με εμμονή Beverly High Heels με ρίμελ παιδικής τροτέζας Τζόντι Φόστερ στον ταξιτζί που πουλάει κόκα και άλλα λουκούμια έξω απ΄το νηπιαγωγείο «ΤΑ 3 Λιντσέιλοχανάκια», κατάλαβα πολλά.

 

Οι φίλοι μας – Ηλιοτρόπια Πεφταστέρια στο Βλέμμα του Θεού.

Οι Φίλοι μας- Αληθινά διαμάντια στην τιάρα της αρχέγονης Αγάπης.

Οι Φίλοι μας- Σαμπανιζέ χάδια σε κουβερλί ζεστά, μπισκότα και ζαχαρωτά και βραδιές με Anya, Kabamaru  και Μυστικούς Εφτά

Οι Φίλοι μας – οι κρεμαστοί κήποι της Βαβυλώνας στη στέρφα γη των άλλων

Οι Φίλοι μας – το άγγιγμα του Μίδα στα συντρίμμια της νύχτας μας

Οι Φίλοι μας – η γλώσσα των τρυφερών σωμάτων

 

Παιδιά ενός ανώτερου Θεού, όποτε έχω ζητήσει σημάδι, μέσα απ΄της ψυχής τα τεθλιμμένα βάθη, Το έχει στείλει.

Αλήθεια.

Τέχνη Αλητείας στους εύηχους οίνους της μέσα Αποκάλυψης.

ΚΑΙ ΑΦΙΕΡΩΝΩ ΤΟ  “YOU DON’T OWN ME” σε αυτόν που με κατέκτησε.

Για πάντα.ελπίζω. Εύχα.

PUT ‘EM ON , PUT A MAN, PUT AN ARMY.

Για πάντα.Μαζί και χαζοί.

 

AΡΑΠΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΥΛΟΚΑΙΡΙΜια σεξεζητημένη κειμενοζωγραφία μη μου σουφρώνεις τη μυτίτσα

 

Λοιπόν, whole lol love και άλλα τινά που πληκτρολογούν τα χαρωπά τα δυό μου χέρια  τα χτυπώ.

Ο μαγαζίς σας εύχεται ολόθερμα από εδώ και ως πέος καλαί

διακοπέος και δια τούτο θα σας τιμήσει με μερικές παραινέσεις – συμβουλές παγίδων προς αποφυγή:

 

Κάθισα και σκέφτηκα, γιατί όρθια κουνιέμαι ντάνα- τραμουντάνα ιντερνάσιοναλ, ότι δεν υπάρχουν χειρότερα – δια εμέ, και άρα όλους τους υψηλούς γουστόζους τύπους – από τα κάτωθι και φυσικά υπογραμμισμένα με stabilo I am your boss!

 

Να κλείνεις βιαστικά το παράθυρο την ώρα που ακούς το Pappy Chulo ή όπως αλλιώς γράφεται ένα μουσικό γκετομπουζουκοξέρασμα μπλούλσιτ εν μπι. Πρώτον δηλοίς ότι το άσμα σου αρέσει και ότι καταισχύνεσαι γι ΄αυτό, αλλά τι να κάνεις έτσι είναι η ζωή άμα μεγαλώνεις με gossip περιοδικά και φίλες ονόματι Τούλες.

Αγόρασε κάτι σε Einsturzende Neubauten, κάνε εντατική υπνοπαιδεία με compilation από τις συλλογές Dirty Diamonds, ξέβαψε το κοραλλί μανώ, πέτα τα τύπου η μονομάχα – επιβήτορας χρυσοσανδαλούσα κοπελιά «μοδάτα»-μπλιαχ πασούμια σου, χώρισε τον ντελικανή γκαραζομαγκέ από όπου τον βρήκες ένα πρωί που έβρεχε ρίμελ μονότονα και πιάσε στην παραλία ένα βιβλίο τύπου «the gum thief» του παμμέγιστου Ντάγκλας Κόπλαντ και ίσως, λέω ίσως, σου τύχει και εσένα κάποιος με χτυπημένο κίτρινο Όπελ Κόρσα του ’97.

 

 

Δεν πάμε σε νησί τύπου Κάτω Μινιατουρονίσι με το Hammer.

Oι άνθρωποι που έχουν επιλέξει το εν λόγω νησάκι στην άγονη γραμμή της ζωής , θέλουν την ησυχία τους, τζιτζίκια με φαρυγγίτιδα, φλοίσβο σε ντεσιμπέλ που πιάνουν μόνο τα αμφίβια θηλαστικά και αέρα με σκόνη λεξοτανίλ και τριπτιζόλ.

Δε θέλουν εσένα με το small dick να περιφέρεις το θωρηκτό της ανυπαρξίας σου στο νησάκι της γλυκιάς ραστώνης.

(επίκληση στους θεούς της εγκόσμιας αυτοδικίας: όπου τους συναντήσετε, ρίξτε τους βλέμμα ανθρώπου που μόλις άκουσε κάποιον με ringtone «τσικουλάτα τσι κι τι κοι τι κοι τάει» και πείτε του ότι το νησί δεν είχε ποτέ καταυλισμό , ούτε πίστα με λαικούς αοιδούς)

 

Όσοι μένουμε στην Αθήνα, κινούμε τη νυχτερινή ζωή και καταναλώνουμε ποτά με δυόσμους , μέντες και φρούτα εποχής, ουτωσώστε όταν γυρίσουν οι υπόλοιποι να πιούνε τα φρέσκα και αυτοί που παραμένουν να μην καταναλώνουν μπαγιάτικα.

Επίσης κάνουμε bar hopping ώστε να φαίνονται με διαφορά φάσης- έστω- όλα τα διασκεδαστήρια γεμάτα και οι τουρίστες ικανοποιημένοι από τον ξενύχτικο μύθο που μας ακολουθεί. Αυτό ανεβάζει τα επίπεδα των ενδορφινών και συμβάλλει στη φρεσκάδα των εποχικών ειδών που απαιτούνται για τα  δωρεάν κοκτέιλς που θα μας κεράσουν οι ξένοι με λίγη καλή θέληση των γοφών μας και τα χιλιοειπωμένων( εδώ πιάνειιιιιιιι) αστείων μας.

 

 

 

Και επειδή μου συνέβη πρόσφατα με μουτρωμένη ταμία paranoid womanoid, η οποία όμως φαινόταν πως είχε πέσει θύμα ψυχρής συμπεριφοράς και δεν έφταιγε για τη δυσανεξία της, ενώ την ώρα που πολύ ορθά αναλογιζόμουν όλα αυτά, μπροστά μου στην ουρά του ταμείου, ένα χαμερπές και άθλιο ζευγαράκι, σαλιαγκαριζόταν μπροστά στην ταμία που υπέφερε και τα αισθητικά πάνδεινα των πάνγυφτων, η λύση είναι μία:

Μόλις ευγενέστατα της είπα, «το γαλάζιο μπολερό δεξιά σας», για να τη βοηθήσω από τον πανικό ακριβών παρταλιών που θα φοριόντουσαν από άκομψους βουβαλοσαυρους και την περιέβαλλαν από παντού( αν και πολύ ήθελα να πω για να ακούσει το σαλιγκαροζεύγαρο, «θέλω την κρουαζέ οργάντζα από οργασμούς καβείριων μαινάδων με ταφρά σατύρων ιχνευτών Μαινάλου», αλλά τεσπά), η κοπελίστα αναθάρρησε και ψέλισε κάτι ευγενέστατα «μα φυσικά, μισό λεπτό, ναι ναι κλπ» και ΠΑΛΙ ΕΓΟΥΩ ΕΠΕΒΑΛΑ ΤΗΝ ΤΑΞΗ ΤΗΣ ΜΟΥΡΛΕΝΑΣ ΝΥΤΙΡΙΧ ΦΟΝ ΚΑΥΛΑΜΕΛ στον κόσμο των μικρών μα σημαντικών πραγμάτων.

 

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Αν κάποιος άγνωστος σας χτυπήσει τη δεξιά παρειά, γυρίστε του και την άλλη μόνο αφού βεβαιωθείτε ότι μοιάζει στο Ντάνιελ Κρείγκ και μετά θα σας παίξει και μια σκηνή από την «Επιχείρηση Χρυσοδάκτηλος : Για τις μπουγάτσες σου μόνο»

 

SAS FILO GLYKA PANTUUUUU!!!!!!!

ΕΛΑ, ΕΛΑ, ΜΠΑΚΑΤΕΛΑ.Και όσο καταλαβαίνει ο κοινός νους εγκλωβισμένος σε ένα ασανσέρ με ενοίκους τύπου «Ρετιρέ».

Αυτή την εποχή. Όχι .Κάθε εποχή. Όχι. Κάποια άλλη εποχή που όλα θα έχουν κάτι θλιβερά νοσταλγικά εποχικό όπως μαγαζάκια με χριστουγεννιάτικους Αγιοβασίληδες αναπαυτικά καθισμένους σε καλοκαιρινές μπαμπού πολυθρόνες, ενώ οι τάρανδοι θα ψήνουν το αρνάκι της Λαμπρής μασκαρεμένοι σε  χαβανέζες Κυριάκους Μητσοτάκη.

 

Χα-χα! Γελάω με άλλα σαρκοφάγα που τρώνε τη γλώσσα τους και φτύνουν υπαρξιακές βδέλλες που τους ρουφούν τα σωθικά.

Λοιπόν για σήμερα ασκήσεις αποφθεγματικής σαφήνειας, έτσι για αλλαγή για να χύσουμε λίγο κρασί στο νερωμένο αίμα μας.

 

ΑΣΚΗΣΗ ΣΑΦΗΝΕΙΑΣ σε ερωτική απόρριψη σε ταβέρνα με κοψίδια στη Βάρη:

Χ: Λυπάμαι, Είμαι κανίβαλος σε αποτοξίνωση. Δε θέλω να σε φάω.

( επέστρεψε ως vegi κύβος κνορ και παίρνε με)

 

 

 

ΑΣΚΗΣΗ ΣΑΦΗΝΕΙΑΣ σε λειψυδρία δημιουργικότητας.

Χ:Βρέχει στεγνά brief,  μόνο για οριγκάμι σαϊτες παίζουν στο μάτι του κυκλώνα.

Μήπως έχεις πρόχειρη την βροχοποιό Kate Bush από το“Running up that hill” με τον πατέρα Σάδερλαντ στο ρόλο του εφευρέτη.;

 

 

 

ΑΣΚΗΣΗ ΣΑΦΗΝΕΙΑΣ σε εκδήλωση έμμεσης προσβολής που προσποιείται χιούμορ:

Χ:Και τότε γεννιέται ο πρώτος άνθρωπος με πέντε τρίτα δάκτυλα( κοινώς 5 κωλοδάχτυλα) και σε χαιρετάει.

 

 

ΑΣΚΗΣΗ ΣΑΦΗΝΕΙΑΣ σε εκνευριστικό οδηγό που σου κορνάρει με το που ανάβει το πράσινο φως:

Χ: Ταύρε με δαλτωνισμό!!!!!!!!!!!!!!

 

 

ΑΣΚΗΣΗ ΣΑΦΗΝΕΙΑΣ σε κρίση αυτο-αποθεωτικής  αυταρέσκειας εν μέσω κυκεώνα προβλημάτων:

 

Χ: Ο θεός είναι ο προσωπικός μου σαδιστής. Του αρέσει να με βλέπει να υποφέρω.

(Γλιτώνω και τους βερολινέζους spankers. Έχουν ανέβει πολύ οι τιμές στα βίτσια τώρα τελευταία . . .)

 

 

 

 

ΑΣΚΗΣΗ ΣΑΦΗΝΕΙΑΣ  για κακή μέρα μαλλιών:

 

Χ: Αυτές οι Ερινύες με τραβάνε απ΄τα μαλλιά. Ή φταίει που ανέβηκα παααααλι στα ανεμοδαρμένα ύψη της ηδονής . . .

 

 

( Όλες θα νομίζουν ότι ο Κλαϊβ που τραβάει μόνο τα μαλλιάαααααααα,αααααα)

 

 

 

ΑΣΚΗΣΗ ΣΑΦΗΝΕΙΑΣ χαζής ξανθιάς  σε πεζοπορία στο βουνό:

Χ: Αχ, ρόκα είναι αυτό;

Και αν ναι, που φυτρώνει η παρμεζάνα;

 

 

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΣΑΦΗΝΕΙΑΣ και γείωσης σε περίπτωση ενδοεταιρικής σεξουαλικής παρενόχλησης:

 

Χ:  Δε βλέπω πουθενά  τρόλευ με στριμωγμένους επιβάτες.

Μόνο έναν ξεκάρφωτο εψαξία. Και μάλιστα ερασιτέχνη!

 

 

 

ΑΣΚΗΣΗ ΣΑΦΗΝΕΙΑΣ σε βραδιά βραβείων αποτελεσματικότητας:

 

Χ: Πλήττω με τα χειροκροτήματα. Που θυμίζουν τον ευνούχο καθηγητή μου στο φλαμένγκο. Α, ο οποίος ήταν παρεμπιπτόντως και  τελείως κουφός.

(Άσε που το αποτέλεσμα είναι το τέλος της βελτίωσης. Οπότε τι; Μας χειροκροτάνε για να βαλτώσουμε;)

 

 

 

ΑΣΚΗΣΗ ΣΑΦΗΝΕΙΑΣ εδώ και τώρα:

Η αλήθεια είναι ότι άμα συχνά ψέματα, μπορεί να σε απαγάγει ξαφνικά και να προσλάβει ο Χαρδαβέλας ισόβια στις Πύλες του Ανεξήγητου

 

 

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΣΑΦΗΝΕΙΑΣ τάχα καλοπέρασης:

Είναι υπέροχα εδώ. Να πριν λίγο σκότωσα κάτι τρέντυ φατσούλες , δροσερές παρουσίες, κοσμικές κυρίες και την καταβρήκα.

 

 

 

 

 

ΑΣΚΗΣΗ ΣΑΦΉΝΕΙΑΣ τέλειας μαγειρικής:

Σημασία έχει το πάθος, όχι ο πάγκος και τα υλικά. Τώρα σε πόσα χιλιογραμμάρια να το πάρεις δε θυμάμαι βρε Σύλβιά μου να σου πω . . .

 

 

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΣΑΦΗΝΕΙΑΣ μπουρζουά επιστροφής από κοσμοπολίτικο υπερατλαντικό ταξίδι:

 

Θα ξαναπήγαινα με TAI airlines ακόμα και στη Γροιλανδία, Τέτοια εξυπηρέτηση στην Α class!

 

 

 

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΣΑΦΗΝΕΙΑΣ για περιττές δικαιολογίες ατάλαντων ψευτοηθοποιών:

 

Δε θα μου δώσουνε ποτέ τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Θα λάμψω τόσο μπροστά στους δειλούς ανθρακωρύχους της τέχνης που θα τους τυφλώσω.

Τι υποκριτές  . . .

 

 

 

ΑΣΚΗΣΗ ΣΟΦΗΝΕΙΑΣ:

Με λένε Εμανουέλα Επ΄ Άπειρο

και με βάφτισαν Ορθόδοξοι Σίκουελ.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Κράση Μπίλλιου

Καθώς έτριβα το κεφάλι μου, το μαγικό τζίνι αρνούνταν να βγει απ΄τις αραβικές μου σκέψεις και να μεταμορφωθεί σε ευφυΐες αντιβασκανικό  κομοδίνο, που χτυπάει μόνο του ξύλο/ ή/ ιπτάμενη κάλτσα Βερβερίνου που πετάει για κλοπή τιμαλφών από Καισάρεια,  στο σαλόνι μου. Το προηγούμενο μόλις βράδυ είχε κάτσει μία απορία στον ώμο μου και φορούσε άδεια πουκάμισα χορεύοντας ξεδιάντροπο τσα τσα στο διάδρομο. Τότε άρχισα να καταγράφω τις ασήμαντες σκέψεις των τελευταίων δύο δευτερολέπτων που είχαν διάρκεια ζωής ενός σκυλίσιου έτους:

(πληροφοριακά, ο εγκέφαλός μου διέρχεται μία περίοδο στρατικοποίησης της ελεύθερης σκέψης λόγω απώλειας πηγών αληθινής φαντασίας ( φαντασία: ο θερβαντισμός, οι yahoo νάνοι στο έργο του Swift, ο σκύλος μου που άνετα θα έβγαζε τα έντερά του στο πάτωμα της κουζίνας σε σχήμα «Πρόσεξέ με», μπας και του δώσω καμιά σημασία, οι υψικάμινες αυταπάτες του Μπόρχες στις επικές ¨Διερευνήσεις», τα ρυθμικά enter απ΄το πληκτρολόγιο καθώς τζαμάρεις ερήμην σου πάνω στους αιθίοπες μουσικούς του “Broken Flowers”,  το ΟΝΕΙΡΑΓΛΥ, το πολίτικο γλυκό ονείρων, τα πιστοποιητικά ψυχικής ασθένειας για να γίνεις αποδεκτό μέλος μία παρέας εκτός Παπάφειου, ο χίππυ κουρέας του Χριστού- το μόνο 4ever young θρησκευτικό styling όλων των εποχών, gay κάκτοι που αφήνουν αρρενωπά γένια 3 ημερών και άλλες τέτοιες μπούρδες που όταν είσαι στα καλά σου μεταδίδονται σαν ούριος άνεμος στη σαχάρα της ψυχής σου. Εδώ αλειφόμαστε με καρυδόψιχα και περιμένουμε καρτερικά τον Παρλιάρο να μας γαρνίρει σε παγωτό κρεβάτι με σιρόπι πάμεγιάλλα.

 

 

Οι κλέφτες είναι όντως οι στερεοποιημένες νιφάδες χιονιού που φόρεσαν γούνα και έρχονται να κλέψουν το στερεότυπο της άνοιξης στυλάτες( για να μην τις πάρουμε χαμπάρι μέχρι να εντοπισθούν στον πίνακα “Saint Moritz” της Tamara de Lempica);

 

 

Αν ένας σκύλος στα Εξάρχεια πίνει κρασί μπορεί και να εμφιαλώνει επιτυχώς τα ούρα του αν κατουράει στοχευμένα σε οπές άδειων μπουκαλιών;

 

 

Είναι αλήθεια ότι στον πάτο των άδειων βάζων υπάρχουν δάκρυα από τη θλίψη τους για νέα λουλούδια;

 

 

O τρόπος που παρκάρουμε υποδηλώνει τις ικανότητες μας στο οθωμανικό σεξ και αν όχι σε ποια εθνικότητα να αποταθούμε;

 

 

Αυτοί που είναι για τα πανηγύρια θα μπορούσαν να είναι και για τα πανηγιούρια απλά με την προσθήκη ενός απλού απωθητικού «ίου» στο χρωμόσωμα της έλλειψης γούστου;

 

 

 

 

Οι γυναίκες με μπάσα φωνή είχαν υπάρξει άτακτοι καστράτο σε προηγούμενες ζωές , που τις έδερναν αλύπητα μέχρι να ματώσουν οι υψηλές τους οκτάβες;

 

 

 

Αν ένα μίνι φόρεμα κοπεί σε ιαπωνικό πάρκο μπορεί να θεωρηθεί αυτόματο ως  όμπου;( η ζώνη που συγκρατεί το κιμόνο)

 

 

 

Είναι τυχαίο ότι οι ενοχλητικές γκόμενες – γκόμενοι φοράνε πάντα γυαλιά «μύγα»;

(γιατί υποσυνείδητα ξέρουν ότι είναι εκνευριστικοί και άχρηστοι σαν έντομα;)

 

 

Aν τα σαββατοκύριακα υπάρχουν για να πνίγουμε τα υπαρξιακά μας σε ωκεανούς αιθυλικής αλκοόλης, δε θα ήταν πιο έξυπνο να υπάρχει μία τεχνητή παραλία από αλκοόλ ώστε όποιος πνίγεται να σώζεται τελευταία στιγμή, κατεβάζοντας σφηνάκι το κύμα bourbon?

 

 

Όποιος έχει μια πρόχειρη απάντηση στο τσεπάκι του, να προσέξει γιατί μπορεί να έχει λερωθεί από μυξομάντηλα.

 

Α, και ένα τελευταίο για να κλείσουμε γνήσια και ανθελληνικά.

Το ξέρατε ότι όταν χαιρετάτε μια Κρητικιά που σαλπάρει Αθήνα για πάντα, αυτή σας κουνά το βρακί του ξεπαρθενιάσματός της απ΄τον κολλητό σας;

ΠΗΓΑΙΝΕ ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ.( ΤΩΡΑ, ΕΙΠΑ)

Αυτό το mail είναι ένα chain letter για δημιουργικά στελέχη διαφημιστικού μεγαθήριου σε έκταση 18, 654 τετραγωνικών που στεγάζει 257 άτομα ( και πέντε two or more night stands στις τουαλέτες και στη φωτοτράπεζα με ίχνη πανάρχαιου σπέρματος από σπηλαιάνθρωπο  συνεργάτη της ΔΕΗ)Αυτό είναι ένα mail που θα αλλάξει τη ζωή σου προς το καλύτερο αν είσαι καθίκι.Είναι ένα mail για το μέλλον σου, για να είσαι πάντα καλά εσύ και χάλια όλοι οι άλλοι.Μοιράσου αυτά τα ψήγματα αποκρυσταλλωμένης γνώσης σε 1879  άτομα που γνώρισες σε ασανσέρ Πριζουνίκ Μαρινόπουλου με μουσική Ιάννη( του μουστακαλή βλαχορόκ εραστή που τα είχε στα 80s με την Κρύστλ της Δυναστείας) μέσα στα επόμενα 3456 νανοσεκούντια.  Αν το κάνεις θα πάρεις το spec Ανατολικά Μπουρτζοχώρια Αιτολοαρχαυνανίας, θα κερδίσεις φήμη στο περίπτερο, στον πακιστανό των φαναριών με το μαύρο βετέξ, στον φούρνο που πουλάει κουραμπιέδες με γέμιση κατσαρίδας Ευαγγελάτου και στο βρώμικο της Μαβίλη(ς), αμόρφωτε.Ο Διευθυντής Μπούλης Μεταλεφτατουμπαμπά Χρηματαρπάχτρας μόλις έλαβε αυτό το chain letter   -πολυπράγμων και πολυάσχολος καθώς ήτανε ακυρώνοντας 9 βραδινά mohito και 12 ρεψίματα στο night club “Rock & Flor”- το διέγραψε, με αποτέλεσμα να εμφανίσει φαλάκρα σε προχωρημένο στάδιο στο τριχωτό του στήθος και να κλείσουν όλες οι παράνομες κλωστοϋφαντουργίες του που γνέθανε φανταρικά πουλόβερ από τα πλούσια μαλλιά του στέρνου του.Η οικονομική ανθυποδιευθύντρια  Νίτσα(μου) Παλαιατονπέρνογλου το διάβασε μισό και μη έχοντας φίλους στον κόσμο όλο, στο Δέλτα του Κενταύρου και στο διαγαλαξιακό υπερTέραν, το έστειλε στον εαυτό της, ,με αποτέλεσμα να γνωρίσει ένα υπερήλικα γκόμενο σε σχήμα σουηδικής ντουλάπας από ξύλο κουραδιάς, με αποτέλεσμα τα σεντόνια της να μυρίζουν πάντα σκατό ντε παρφούμ.Ο υπεύθυνος παρα-λογισμικών προγραμμάτων τεχνικής κωλυσιεργίας  Νέρντουλας  Καχυποπτόπουλος, ανίχνευσε όλες τις πιθανές πηγές από τα εισερχόμενα cookies mail της προηγούμενης δεκαπενταετίας, και πέφτοντας πάνω στον ιό “I love u”, έκανε attachment τον ιό στο chain letter, με αποτέλεσμα να μεταμορφωθεί σε ηλεκτρονικό συνδετήρα σε Word Document και όλοι να το κάνουνε «don’t show this mutherfucker asshole again”. Κάνοντας escape από αυτή του την ιδιότητα βρέθηκε μεταμορφωμένος σε αλλήθωρο λούστρο του πάμφτωχου σωσία του Βill Gates.ΑΝ ΑΚΟΜΑ ΔΕ ΣΕ ΠΕΙΣΑΜΕ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΣΤΕΙΛΕΙΣ, ΕΙΣΑΙ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΟΣ NA  ΤΟ ΛΑΜΒΑΝΕΙΣ  ΣΕ ΑΝΑΘΕΩΡΗΜΈΝΗ ΕΚΔΟΣΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΜΕ ΤΟ “RETAIL YESTERDAY & ΤΗΕ DAY BEFORE ALWAYS ME FTERΑ”PARTA.      

ΣΠΑΛΟΜΠΡΙΖΟΛΕΣ ΜΕ ΜΠΑΛΣΑΜΙΚΟ ΜΟΔΕ(Ρ)ΝΑΣPSO_MART

Ο Ε. παραμιλούσε στο -πλαστικής ομορφιάς και σιλικονούχας ρόδας τρακτέρ -λεωφορείο της γραμμής με διαδρομή  «Παπούλομπαντ Vix-  Χοληστερολοστέρνας» Η εκλαμψιακή φράση που επ΄ουδενί δε συνάδει με όλες τις προτιμήσεις του φίλου Frigenswein για υπαρξιακά strudel, ήταν η  εξής : «μαζί με το μπάμια Eλεανώρα που πουλιέται στις εκπτώσεις του Χυτήρογλου για κουρτίνα σε σπίτι καπνιστών σε χρώμα γκρι, κερδίζετε ΚΑΙ ένα μαγνητάκι ψυγείου – βέσπα, για ατέλειωτες διαδρομές από το μανούρι στη φέτα και τούμπαλιν». Αυτό ήταν. Θα ακύρωνε το εισιτήριο περφορέ στάϊλ με τα αρτίστικα δόντια του και θα κρατούσε τη μνήμη στο σκληρό δίσκο ανταλλαγής ρυθμών στα 8937 bmp σε links για rapid-peos-share. Και μέσα από αυτό θα ουρούσε όλους τους vintage ιούς «Κουρνίκοβα» σε εταιρικά mail κλακαδόρων αιδύο. Ξεπάρκαρε το δημόσιο ζιγγκολοκορμί του απ΄τη λεωφόρο της ατίθασης Συγγρούλας και μπλόκαρε με τη βέρμαχτ μπότα του το φωτοκύτταρο του λέιζερ ανελκυστήρα.Άλλη μία μέρα λήψης και σήψης σημαντικών αποφάσεων στο Αρχηγείο της Voglue , τον περίμενε στη γωνία με τα κρουασάν, το μακιάτο και τον αρχιρουφιάνο- γλυψηματία στολίστα  Φον Μαρινιερομούνεν. Μπήκε με ανάποδη τριπλή κυβίστηση – στυλ Ιωάννα Μελλισανίδω- στο hi lux τεκνό inox με ζάντες αλουμινίου γραφείο –τροχόπλοιο- και αμέσως μία grindhouse super vixen Τσούλα Angel του έκανε μασάζ στον αυχένα με τα ψεύτικα κόκκινα νύχια της.«Πλήξεις – Αφίξεις», μουρμούρισε- «μούμπλε ντρούμπλε πίπες- θα το βάλω τίτλο στο σαλόνι του περιοδικού δίπλα απ΄την εταζέρα της θείας Πσουπσούλας.» ΑΛΛΑ ΠΑΝΩ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΑΚΧΟΚΑΠΗΛΕΥΤΙΚΟΥ ΟΙΣΤΡΟΥ ΣΗΜΕΙΟ ΜΠΑΙΝΕΙ Ο ΕΥΤΡΑΦΟΥΛΗΣ ΤΥΠΟΣ ΜΕ ΤΙΣ ΚΟΛΛΗΜΕΝΣ ΤΡΙΧΕΣ ΣΤΟ ΙΔΡΩΜΕΝΟ ΣΤΕΡΝΟ. ΚΑΙ ΡΩΤΑΕΙ: « ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟ ΤΕΛΕΦΩΝΟ ΤΟΥ Κ. ΡΗΓΟΥ» Βάρβαρες σιωπές εγγαστρίμυθων μούργων μουγγάνισαν από τα σωθικά της Voglue.ΤΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ?????????????????ΠΩΣ??????????????Ε?????????????????ΑΙ?ΟΥΡΧ?ΜΦΜΧΜΦ!!!!!!!!
ΜΕ ΠΟΙΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΒΑΖΕΙ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑΡΤ ΤΟΥ Ο ΑΔΑΣΗΣ ΤΗΣ ΤΕΧΝΟΦΑΝΣΥ ΦΑΣΗΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ?Ε?ΠΕΙΤΕ ΜΟΥ ΚΑΙ ΣΤΕΙΛΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ MAIL SPAM ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΑΤΟΜΑΚΙΑ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΟΥΝ ΣΑΛΩΝΙΚΙΩΤΙΚΑ ΦΑΝΖΙΝΣ ΤΩΡΑ!         

ΜΑΚ ΜΟΥΝΑΡΑ_δι έρλυ μπεγγίνινγκ

 Μία επίσκεψη στο γιατρό είναι πάντα άχρηστη.Ειδικά άμα σου περισσεύουν κιλά λεφτά για πέταμα.«Ουργκχχχχχ», μούγκρισαν τα σωθικά, οι βλενογόννοι και οι λιπώδεις φθόγγοι των εύγλωττα ζελοοιδών γλουτών της κυρίας Βάντελμαϊν, «αυτό το Βερσάτσε τσίτι που χάρισα στη Μακούμπα, την Σενεγαλέζα δούλα της έπαυλης των Βάντελμαϊν- Χάμμερσμιθ,  θα μπορούσε να είναι ότι πρέπει για τη σημερινή μου κιτσερέλα μεταμφίεση για να επισκεφθώ το Δόκτωρα Τρόι, για το ΜακΜουνάρα ούτε λόγος, τον έχω καπαρώσει εγώ και ο Ενορχοιστρωτής. Αλλά, η γκρι του πάγου αρμανική αμφίεση που σοφά επέλεξε, ήταν ότι πρέπει για παραλλαγή τοίχου σε γκρι  fat boy chair αίθουσας αναμονής, οπότε όποιος την έβλεπε θα την πέρναγε για κινούμενο τοίχο με σκασμένο σοβατεπί, οπότε βουρ τον πατσά στο χειρουργείο, για ρούφεν πάχεν ρεκτιφιέ. Σε αυτό το σημείο της εξαιρετικά δομημένης αφήγησης, οφείλουμε να αφουγκραστούμε την παρέμβαση του πνευματικού πατέρα της πλαστικής χειρουργικής, Δόκτωρος  BarmanSperm, αλληγορικό name που προέκυψε από την ανάγκη ημίτυφλων μπάρμαν με πάρκινσον να θέλουν να εκσπερματώσουν από αηδία στο ποτό κάθε bimbo ρέπλικας που έχει δημιουργηθεί από τα χεράκια σιλικονογιατρού. Λέει λοιπόν ο επιφανής επιστήμονας: « για κάθε διορθωτική ή απλά αν- αισθητική επέμβαση που κάνουμε, ο Θεός οικοδομεί μια βίλα σε στυλ Bauhaus Στεμνίτσας δίπλα σε μπαζωμένο ρέμα που έχει προκύψει από εμπρησμό που ακολούθησε την μαγική συνταγή « 268 ταυτόχρονες εστίες πυρκαγιάς σε όλη την Ελλάδα» και εκεί μεταφέρει τον/ την εγχειρισμένη για όλη την επόμενη μεταθανάτια ζωή της, μέχρι να δει το Ντόριαν Γκει είδωλό του, τη βίλα, τις κατσίκες, το pool boy, τον ιπποκόμο και το μωρό της Ροζμαρύ να ψήνονται ζωντανοί για όλη την ασχήμια  που μεταλαμπάδευσαν με τη πλαστική τους μούρη»  Αυτή ήταν η σύντομη παρέμβαση του Πλάστικ Σέργκερ, οπότε συνεχίζουμε με την εικονικά πανέμορφη ιστορία μας. Φλας μπλακ στην ιστορία της Ματίλντας, της simble burgerqueen ηρωίδας μας με barbeque  sauce που στάζει σε φερ φορζέ τραπέζι επαρχιακής on the road καφετερίας στο route 698, στ΄αριστερά όπως πας για Αϊντάχο, και το γλείφει μεθυσμένο λάμπραντορ.Η Ματίλντα 8 ετών, οικότροφος( που σημαίνει ότι τα έτρωγε όλα και τον οίκο τον ίδιο), σε κολλέγιο Προτεσταντισών Αειπάρθενων, συμμαθήτρια της μαμάς της Πάρις Χίλτον. Ευτραφής, ήδη με γοητευτικό νταμπλσάγονο, αναψοκοκκινισμένα μαγουλάκια και κομμάτια από donuts στο μοχέρ Escada πουλοβεράκι της.Η Ματίλντα, 17 χρονών, ξεπαρθενιάζεται με την αποκριάτικη περούκα του πατέρα της  Ιωνάθαν Χάμμερσμιθ, συλλαμβάνεται επ΄αυτοφόρω και μεταφέρεται στο Άλλαν Μεμόριαλ, στην ψυχιατρική πτέρυγα, με διάγνωση «σύνδρομο γονικής αποξένωσης από το άκοπο εφηβαίο χίπισσας μητέρας»  To beeeeee .Continued.

ΜΟΥΜΠΛΕ ΝΤΡΟΥΜΠΛΕ ή Το απομεσήμερο ενός χάνου

Ζητείται κορίτσι ηλικιακά καθηλωμένο στους 27 Μαϊους για πάντα, με φωνή Αφροδίτη Χυσιμήτη που αναστενάζει σε κάθε αποφώνηση παρασιτικής σκέψης, με χαρακτήρα αντι-σκύλας( κοινώς pomeranian σαλονιού) που καλύπτει ήρεμα και αρμονικά τα γαυγισματάκια της σκυλοσύνης της, για κάλυψη θέσεως εφτά ανίκανων telephone service bourdectors στην τιμή μίας θέσης πάρκινγκ Cayenne του αφεντικού που( δεν) τσιμπουκώνει και ενός βρώμικου στη Μαβίλη( για να το βάλει στον κώλο της/ του), με γνώσεις chat στο zoo με δίποδα ζώα τεστοστερόνης, windows Σoultanas sti Sekeri 2007, επίπεδο σε ξένες γλώσσες “καλό” και “λίαν επιεικώς”( σε τιιιιι?????ηλίθιααααα) και προυπηρεσία στα πρώτα τραπέζια πίστα στην Παπαρίζου και το Σώτη Βολάνη, ξεβράκωτη, ή απλά φορώντας string με φερμουάρ savoyrofski swarofski.

Όποιος γνωρίζει μία κυρία αντίστοιχων προσόντων ή επιθυμεί να επικοινωνήσει μαζί μας ( για μια γνωριμία και ότι προκύψει), παρακαλείται όπως πατήσει 2 καλά brazilian wax, εμφυτεύσει 6pack- και 8 στην ανάγκη βρε αδελφέ, και τσουρομαδήσει την ουρά αντίστοιχων δευτεροκλασάτων ανταγωνιστριών που θα΄χουν στηθεί απ΄το προηγούμενο βράδυ όπως στα Mίστιγκαν και λοιπές βρωμοπόλεις της Αμερικής για ένα νυφικό στο μέγεθος της θείασ Ευτέρπης

ευχαριστώ

“Το Σάββατο, το νου σας . . .”- Πορεία Διαμαρτυρίας στη Βουλή για το ολοκαύτωμα της Πάρνηθας

Είχαν μαζευτεί χιλιάδες, μια λαοθάλασσα οργής, πνιγηρής και ενίοτε αυτοφιμωμένης, ετερόκλητοι μεταξύ τους αλλά αυτούσια πληγωμένοι ψυχικά, νωθρές σέκτες επαναπαυμένων τηλεβαυκαλιζόμενων αντεξουσιαστών,  γέροι, νέοι, παιδιά, σκυλιά, γατιά, αλυχτούσανε σαν μανιάτισες μοιρολογοίστρες για το ξύλινο νεκροκρέβατο που σαβανώνει το βουνό. ΜΑΣ. ΤΟΥΣ. Κάποτε.

Το ένα πλακάτ, με απαξίωση σε κάθε life-stylίστηκη εκδοχή του σταροκαναλικού τρόπου ζωής στις παραλίες που σπέρνεται η εθνική ανοσία στην ηλιθιότητα και θερίζονται κώλοι σε τιμές φραπέ,  έλεγε: ΚΑΘΕ ΣΚΥΛΟΜΟΥΡΑ ΛΑΣΥ,

                                                                    ΘΕΛΕΙ ΒΙΛΑ ΜΕΣ ΤΑ ΔΑΣΗ.

Το άλλο πλακάτ πιο δίπλα , πάλι με κασσανδρικό υποτροπιασμό για τους μέλλοντες ιδιοκτήτες νεκροβιλλών, συναινούσε:  ΣΑΝ ΤΑ ΜΟΥΤΡΑ ΣΑΣ Η ΦΥΣΗ,

                                                                         ΣΟΛΑΡΙΟΥΜ ΨΗΤΟ ΓΑΜΗΣΙ.

πιο δίπλα, ένα παιδάκι με τον σχεδόν πετρωμένο πατέρα του: ΚΑΨΤΕ ΚΑΘΕ  

                                                                                                        ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΖΩΗ,

                                                                                                         ΚΑΘΕ ΜΕΛΛΟΝ,

                                                                                                             ΚΑΘΕ ΑΡΧΗ 

Μία ηλικιωμένη κυρία, υποβασταζόμενη από την οργή και την αυταπάρνησή της, κράδαινε και αυτή το όπλο της σβησμένης της φωνής: 

ΧΛΩΡΑ ΤΑ ΝΙΑΤΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ

ΤΩΡΑ ΞΕΡΑ ΚΙΒΟΥΡΙΑ.

Και άλλα τόσα συνθήματα μιας λησμονημένης και επιλήσμονος ευαισθησίας που – δυστυχώς- ενεργοποιείται κάθε που το θανατικό χτυπάει την πόρτα.

ΚΑΘΙΚΙΑ, ΥΣΤΕΡΟΒΟΥΛΟΙ ΤΣΑΝΑΚΟΓΛΥΦΤΕΣ, ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΜΕΝΟΙ ΑΦΑΣΙΚΟΙ, ΣΑΧΛΟΚΟΥΔΟΥΝΑ ΜΠΑΝΑΛΑΡΙΑΣ,ΑΜΕΤΡΟΕΠΟΙΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΟΥΣΤΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΟΠΙΑΣ, ΑΛΠΑΝΗΔΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΑΝΤΗΔΕΣ ΚΑΙ ΣΚΙΑΧΤΡΑ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ, ΕΛΠΙΖΩ Η ΠΑΡΝΗΘΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Ο ΤΑΦΟΣ ΣΑΣ.

Το φούμο από στάχτες ερυθρελάτης, για έξτρα γκλίτερ λάμψη, ,δωρεάν με κάθε ταφή. 

ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ. ΑΠΟΔΕΙΞΤΕ ΑΚΟΜΑ ΠΩΣ ΕΙΣΤΕ ΖΩΝΤΑΝΟΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΥΑΤΟ ΣΑΣ. ΤΟ ΝΟΥ ΣΑΣ.

ΚΙΟΥΤΣΟΥΚ ΧΑΝΟΥΜ( μίνι αφιέρωμα στον οριενταλισμό του Γκυστάβ Φλωμπέρ)

“Τελικά, αν και τον απώθησε με λύσσα επιληπτικού,  η Κιουτσούκ Χανούμ, το κορίτσι με τα εβένινα χάδια και τα ματόκλαδα που στραφταλίζαν άστρα στο Λούξορ και όνειρα στο Καρνάκ,  παραδόθηκε σε μια νύχτα φιλήδονου πόθου στους ίσκιους των σφενδάμων, για να αποκοιμηθεί, απαλά και ξέπνοα, στην αγκαλιά του Αμπού Σανάμπ , του Πατέρα- Μουστάκι. . .”

Ο Νικήτας, αποτυχημένος μεταφραστής αραβόφωνων τίτλων και πρών τσιράκι επίκουρου του Τμήματος Έρευνας Ισλαμικού Πολιτισμού, έκλεισε το βιβλίο, αφού η Πατρίσια, έκλυτη ηθοποιός – σερβιτόρα από την Παλαιστίνη, βομβαρδιζόταν με πλήθος εφιαλτών με τη μορφή όλων των προέδρων των Η.Π.Α. στο σώμα του Μάικλ Μουρ.

“dodddnt sho oot mii emeeeeee!!!!!!!aaannnnna, noo, hm,hmmm, ughhhhh,nnnoooo” , δεν ήταν η πρώτη φορά που η Πατ ξεψυχούσε στον ύπνο της, καθώς ένας αγωγός πετρελαίου τη διεμβόλιζε σα διαπλανητικός δονητής. Και αυτός ο Νικήτας πολύ λάθος ιστορίες επέλεγε για να την κοιμίσει, ενώ θα μπορούσε κάλλιστα να στραφεί σε ιστορίες τύπου τα τρία γουρουνάκια, και ας ήταν και τα 3 Έλληνες που πίνουν όλη τη μέρα μπύρα.

Κάθιδρη και με μαλλιά φλεγομένης βάτου, ξύπνησε απόο τις ίδιες τις κραυγές της, που κάναν κούφια ηχώ στο άδειο δωμάτιο του Νικήτα, κατά φαντασίαν εραστή -εργένη. Ο Νικήτας άφαντος. Μόνο οσμές φοβισμένων θηραμάτων στα σκεπάσματα. Η Πατ ακόμα στο κρεβάτι, σαβανωμένη ατθίδα στο ικρίωμα του αόρατου ανδριάντα.

Το ξειλωμένο στρίφωμα της κουρτίνας βαλσάρει με χάρη. Η μορφή του Νικήτα αποκαλύπτεται. Φοράει τη μάσκα του Κίσσιντζερ και χαιρετίζει τον περιούσιο λαό με ύφος απελευθερωτή. Η Πατ κοκκαλώνει, έχει ήδη παγώσει στους -10οC, ετοιμάζεται για πρωτοφανή στα ιστορικά δεδομένα νεκρική ακαμψία ζώντος οργανισμού.

“τέλεια, η νεκροφιλία θα ήταν ότι πιο συναρπαστικό μπορούσε να μου συμβεί”, μουγκρίζει σα ξελιγωμένη ύαινα ο Νικήτας, ενώ η Πατρίσια αναζητά εις μάτην ένα αιχμηρό αντικείμενο στο σχεδόν άδειο δωμάτιο.

 και από το πουθενά, συγκεκριμένα μέσα απ΄την τσάντα της, βγάζει την προσωπική της βίβλο, το μόνο ιερό βιβλίο που άλλαζε κάθε φορά που το άνοιγε τη ζωή της. Και στο εξώφυλο αυτός, ο Μύστης του Κυνισμού, ο Δάσκαλος της Ανθρώπινης Κωμωδίας, σ΄ένα ώριμο πορτραίτο, που θα εξόντωνε το μίασμα, όπως ο σταυρός το δράκουλα.

Με το δεξί της χέρι σηκώνει τροπαιοφόρα το βιβλίο- εξορκιστή και το στρέφει στο Νικήτα – Κίσσιντζερ. Το κτήνος με το προσωπείο αρχίζει να σφαδάζει, η σάρκα του φλέγεται και αποσυντίθεται,  το δωμάτιο γεμίζει στάχτες και αποκαϊδια. Το δαιμόνιο καπνίζει λίγο ακόμα, μέχρι που ο άνεμος σκορπάει τις στάχτες του στο πουθενά.

Η Πατ κρατά ακόμα το βιβλίο, σφιχτά μες στον κόρφο, μωρό δίχως σπάργανα.  Είναι τα άπαντα του Woody Allen, το πλέον παγκοσμίως γνωστό αμερικανο-σιωνιστικό απωθητικό. Είναι αλήθεια, δε θα το αποχωριστεί ποτέ ξανά . . .

To be continued